نوای سیدا جلد 1

فهرست مطالب

مقدمه 17

معرفی سیّدا 19

سرنوشت سیّدا به نظم 20

زندگی سخت سیّدا 21

بخش اول : محل

خیرگو 25

خط وسط 26

یکایک مردم خیرگو شریفند 28

چرا نامی ز خیرگو نیست 28

شیران خیرگو 29

رزمندگان و شهدای خیرگو 30

قوم پاسلار 31

خوش آن روز 31

ص: 5

مقدمه

سلام و صلوات خدا بر بنده ترین مخلوقات اش محمد و آل محمد صلوات الله علیهم اجمعین و بر همه آنان که خداوند این ذوق خدادادی شعر و شاعری را به آنان هدیه داد.

فاضل گرامی جانباز دفاع مقدس و رزمنده ثابت قدم در خط انقلاب و رهبری عمویم حاج سیدابراهیم حسینی نژاد از جمله افرادی است که خدای متعال این موهبت سرشار به ایشان بخشید.

حقیقتا در برخی افراد شعر و شاعری به معنای گذراندن واحدهای درسی ادبیاتی نیست و این را به تمام معنا در ایشان از کودکی که توفیق شرکت در مجالس مذهبی پیدا کردم بعینه دیدم.

ایشان از آنجایی که خداوند علاوه بر طبع شعری، صدای زیبا هم که در دودمان مرحوم سیدعبدالحسین جد بزرگ ایشان بوده شعر و صدای خوش ایشان هر شنونده ای را در مراسم هاجلب و جذب می کرد.

توفیق اینجانب در جرقه ذهنی تبدیل اشعار ایشان به کتاب از مدت ها قبل در ذهنم زده شده بود منتهی فعالیت در فضای مجازی و پاسخگویی که در هر بار مراجعه به لب تاب و کامپیوتر و سیل شبهات و سوالات از من گرفت تا این اواخر که کمی سرم خلوت شد اقدام به این کار که می بایست مدت ها قبل انجام می شد کردم.

از آنجایی که در هر مناسبت در فضای مجازی و شبکه ها خودشان ارسال می کردند از حیث تایپی مشکلی نداشت زیرا از آنجایی که خود بنده هم علاقه وافر

ص: 17

معرفی سیّدا

نام ابراهیم و شهرت از حسینیم افتخار *** باب من عبدالرضا باشد ز سادات کبار

ساکنم در شهر قیر و قیر باشد مسکنم *** زادگاهم خیرگو باشد ز لامرد است و لار

می کنم مداحی آل محمد در جهان *** شافعم روز جزا آن حیدر دلدل سوار

چون که این دنیا فنا باشد نماند آدمی *** این سرودم تا بماند شعری از من یادگار

گر بخواهی دانی از تاریخ اشعارم بدان *** سال هشتادونه است و آخر فصل بهار

سیدا تا می توانی حامی بیچاره باش *** می رسد روزی اجل آنی ترا گردد دچار

ص: 19

سرنوشت سیّدا به نظم

یا رب نصیب و قسمت من از چه شد چنین *** این گونه پیر گشتم و باشم چنین غمین

یک روز خوش ندیده ام از دست روزگار *** گویا که دشمن است به این بینوا زمین

از گرمسیر پای نهادم به شهر قیر *** با دست خویش، خویش نمودم چنین اسیر

راهی نباشدم به جز از مرگ پیش پا *** لطفی نما بگو به اجل جان من بگیر

سیرم دگر ز لذت دنیا و زندگی *** گم کرده ام به زجر ره و راه بندگی

ترسم که نیمه دین من اینجا رود ز کف *** راهی دراز پیشم و مُردم ز خستگی

هرچند صبر پیشه نمایم نمی شود *** باقی نمانده بر تن بیچاره ام رگی

گفتند دود غصه دهد التیام و من *** سیگار هی کشیدم و کردم یه دندگی

رگ ها گرفت بس که پر از دود کردمش *** ترسم که منفجر شوم از این گرفتگی

سید بس است درد تو از صنف بی دواست *** بر چوب خشک نیست طمع بر خمیدگی

راه دگر بگیر و برو زود از این دیار *** بهتر بود که درد دلت با کسی نگی

ص: 20

زندگی سخت سیّدا

خدایا زندگی بر من چه سخته *** به هر در می زنم گردیده تخته

کسی از حال زارم باخبر نیست *** به رگ هایم شده خون لخته لخته

جهان گردیده بر من همچو زندان *** بگو بر سیدا تو این چه بخته

به این مطلب رسیدم من که اکنون *** به ماها زندگی مثل درخته

درختان در بهارند سبز و خرم *** زمانی خشک و بی روح و شلخته

ببرند و از او الوار سازند *** شده نامش عوض با نام تخته

از او سازند کمد صندوق یا در *** ولیکن فطرتش از آن درخته

درختی کز اول تلخ است استاد *** از اول این چنین گردیده بنیاد

هر آنچه خواهیش ده آب شیرین *** نخواهد طبع تلخش را برد یاد

نهالش را ببر در باغ جنت *** هر آنچه خواهیش بنما محبت

بده از سلسبیلش آب بسیار *** شکر کن کود آن خروار خروار

ولی گر روزگاری میوه آرد *** به غیراز میوه تلخش ندارد

بیا جانم دو چشمانت نما باز *** اگر خواهی بگیری یار طنّاز

گلی پیدا نما که خوب باشد *** نه آنکه در کنار جوب باشد

بلی هر گل که بوییدن نشاید *** به رنگ خویش اغوایت نماید

گلی پیدا نما بی خار باشد *** درختی برنشان پربار باشد

اگر حنظل بکاری در زمانه *** نخواهی خورد از آن هندوانه

از آن روزی که از مادر بزادم *** به دام غصه و غم ها فتادم

گذشت از عمر من پنجاه و پنج سال *** مرا چون روز دیروز است احوال

به شعر و شاعری آورده ام رو *** سروکارم به گو گل هست و یاهو

ص: 21

بخش اول : «محل»

خیرگو

خیرگو ای زادگاه خوب من *** نور چشمان من و محبوب من

خاطراتت تا ابد در سینه ام *** کی فراموشت کنم مطلوب من

زنده ام با خاطراتت روز و شب *** آمده از دوریت جانم به لب

هرکجا باشم تو باشی در دلم *** نه دلم تنها تو باشی حاصلم

خاک تو بهرم مثال کیمیاست *** یاد تو بر درد حرمانم دواست

یاد باد آن خاطراتت یاد باد *** تا ابد پاینده و آباد باد

خیرگو رفتم چو از خاکت برون *** تنگ شد بر من زمین و آسمون

دوریت باشد برای من عذاب *** گشتم از هجران تو خانه خراب

یاد عباس علی پور آن شهید *** آنکه در راه خدا در خون تپید

یاد آن شب های در ماه صیام *** با چراغی بودم اینجا پشت بام

با مناجات دعا تا صبحدم *** چرخ گردون زد چنین بر ما رقم

تا که او گردد به راه دین شهید *** من هم از اینجا کنم قطع امید

بود عبدالله هاشم این مکان *** سینه می زد بهتر از نسل جوان

با قبا آن حاتم ابن شیخ حسن *** بود اینجا بی ریا از مرد وزن

سنگ اندر کیسه، دهدار آن زمان *** بر حسین جهرمی می زد چنان

سید آقا روی منبر با صدا *** که برو بیرون مکن افغان و آه

گفت با سنگ این بزد پیشانیم *** اندر اینجا شاکی از این جانی ام

(شب 21 رمضان به تاریخ 22/7/85)

ص: 25

خط وسط

بین چاه عینی و لامرد این دهستان غنی *** خیرگو باشد که دارد حرف های گفتنی

از کجایش گویمت من تا شوی آگه جوان *** از شجاعانش و یا آن دُرهای سفتنی

مدت سی و سه سال از جنگ ها بگذشته است *** لیک ما محروم می باشیم آنجا ماندنی

کرسی مجلس گرفتند قول ها را باد برد *** آن همه وعده به مردم حرفشان شد خوردنی

شعله گازش نموده گرم کل منطقه *** دود آن رفته هوا محروم از این گاز غنی

ما که از آنجا برون رفتیم وقت همت است *** حقمان خوردند یک عده چو آب خوردنی

*****

زادگاه خویش را آباد سازیدش ز نو *** تا نباشد همچنان محروم اگر اهل فنی

*****

این دهستان مرکز چندین مکان دیگر است *** چاه کور اندر کمالی همچو تاجش بر سر است

تاج امیری خود گواه شعر من باشد چنین *** هست اسماعیل آباد گوشه ای زان سرزمین

ص: 26

یکایک مردم خیرگو شریفند

غلام قنبری از خیرین است *** تقی هاشمی هم این چنین است

بنازم راستی ها را تمامی *** که خیرگو را تمامی زیب و زین است

ز سادات دگر آن آل عینو *** چنین خیرگو گل روی زمین است

بله از آل پژهان من چه گویم *** یکایک اهل خیر و اهل دین است

درود من به پژهان ها تمامی *** یکایک خوب هم از بهترین است

تمام احمدی ها آورم یاد *** که افرادی بزرگ و اهل دین است

یکی مهدی همیشه پیشتاز است *** به کار خیر فکرش جمله این است

ز دلجو ها و شیخی ها چه گویم *** که جای جمله در خلد برین است

همین عبدالله ما مرد کار است *** بنازم او که خوش فکر و متین است

ز قنبرها و عینو ها و سادات *** همه در ظل رب العالمین است

یکایک مردم خیرگو شریفند *** ز سید تا به شیخش مرد دین است

شیران خیرگو

خیرگو باشد پر از مردان مرد *** شیرگیران گه جنگ و نبرد

خیرگو دارد بسیجی جان فدا *** مردمان سخت کوش باوفا

خیرگو جای بزرگان بوده است *** جای آن شیر و پلنگان بوده است

سیدی عبدالرضا بوده در آن **** طعنه می زد مجلسش بر خوان خان

علنقیّ راستی ازیک طرف *** می نمود اشرار آنجا را تلف

شیخی و نوشاد و بهزاد آن مکان *** کدخدایی می نمودند آن زمان

من چه گویم از علی پور دگر *** کدخدا بودی ز نوشاد پیش تر

نام او میرزا علی، پور حسن *** می نمودی خدمت ازبهر وطن

آل قنبر جمله از خرد و کلان *** مردمانی سخت کوش و پرتوان

شیخ حسن، شیخی سخی و نامدار *** نامداری خوش مرام و باوقار

از طوایف های دیگر بی خبر *** باشم ای سید مرا هم نام بر

بود فولادی رئیس پاسگاه *** باخدا آن مرد در شام و پگاه

آل پژهان این زمان از خیرین *** پیرو آل علی و اهل دین

احمدی ها هم علی و هم حسین *** بود خیرگو این دوتا را زیب و زین

چه بگویم از علی پور آنکه داد *** پاره جانش به راه دین فتاد

مثل عباس آن شهید در نماز *** داشت دائم با خدا راز و نیاز

دیگر آگاهی که احمد نام داشت *** بذر مردی در زمین جنگ کاشت

سید احمد مثل قاسم نوجوان *** رفت جبهه نوجوان پرتوان

باقری داماد بود و رفت جنگ *** تا نماند بهر ماها نام و ننگ

رضوی هم شد در این عرصه شهید *** روح پاکش همچو مرغی پَرکشید

شکری و بهرام و دیگر روزگار *** هر سه تا بودند مرد کارزار

یاد آرم من ز سیف الله هان *** دیگری آن بذرکار خوش بیان

ص: 29

رزمندگان و شهدای خیرگو

تا توانی خنده کن در روزگار *** چشم چون وا کرده پیری ای پسر

زندگانی بگذرد روز و شبان *** تا خبر گردی شده عمرت به سر

آری این دنیا بنایش هست این *** نه که من عالم تمامی رهگذر

چند روزی میهمان این دریم *** ناگهان بانگی برآید بی خبر

بار بستی حال شو مرکب سوار *** مرکب چوبی نه اسب راهور

سید ابراهیم روزی شیر بود *** مرد سنگر، مرد جنگ و باهنر

حال پیر و این چنین در گوشه ای *** بگذراند زندگانی زین مقر

این سرودم تا بدانی این جهان *** نام دیگر باشدش دار مفر

کرده ام تعریف خود خورده مگیر *** واقعیت گفته ام من سربه سر

سال شصت ویک به جبهه رفته ام *** با رفیقان هست شاهد از نفر

خیرگویی ها گواه مطلبند *** نام بردم صدق با نظم و نثر

الغرض دنیا سر جایش بود *** ما نمانیم نیست اماواگر

بود عبدالله دلجو همرهم *** دیگر آرایش غلام آن باهنر

دیگر از یاران ما جمله شهید *** احمد و عباس و بهرام آن گهر

دیگری عبدالله خرم لقب *** سید احمد با خلیلی زان مقر

یاد از خیل شهیدان کرده ام *** بارها باشد بماند در نظر

باقری شکری ردگاه عزیز *** رضوی یاد آورم آن گل پسر

ص: 30

قوم پاسلار

ای بنازم پاسلاران زمان *** مردم شیرین زبان و مهربان

پاسلاران پاسدار کشورند *** هرزمانی حافظ این سنگرند

تا که بوده شیر گیران شجاع *** پیرو مولا علی از این درند

عده ای ساکن به روگیرند و باز *** عده ای هم در کریشکی سرورند

هرکجا که پاسلاری مانده است *** شاخه ای از این درخت خوش برند

سیدا در این زمان کن یادشان *** هرکجا باشند قومی برترند

در دیانت در شجاعت بی نظیر *** در زمان جنگ، خود یک لشکرند

یاد باد

بلبل مختک مرا آمد به یاد *** تختخواب کودکی باشد نماد

یاد باد از پیرزن های قدیم *** گوشه ده همچه اصحاب الرقیم

یاد باد آن خاطرات چون شکر *** زیر سایه می نشستیم در کپر

با خرک ترو به زیر نخل ها *** می گذشتی روزمان با بچه ها

خیرگو یاد تو باشد در دلم *** مهر تو ممزوج با آب و گلم

کی فراموشت کنم تا زنده ام *** دور از تو قمری پرکنده ام

تو نبودی بی وفا ما بی وفا *** ناجوانمردی شدیم از تو جدا

حال در زندان غربت مانده ایم *** مرگ دوری تو بر خود خوانده ایم

خیرگو پاینده باشی تا ابد *** درمیان منطقه دور از حسد

(1/2/95)

بسیج خیرگو

افتتاح مجدد بسیج خیرگو تبریک می گویم

یاد آورم حماسه مردان کارزار *** شیران این بسیج که بودند خوش شکار

این پایگاه کنام پلنگان روز بود *** کردند شغال بعث به دندان پاره پار

امروز افتتاح دوباره اگر شود *** باشد دعای مردم و خوبان این دیار

آری بسیج ما به قداست مقدس است *** باشد بقای آن به امامان هشت وچار

یارب به حق صاحب امر و ولی عصر *** خیرگو در این کشاکش دوران نگاه دار

(15/12/95)

ص: 33

شعر نو

یاد آن روز به خیر...

همه باهم بودیم...

و چه خوش بود آن روز...

نه ریا بود و نه غش...

زن و مرد و کودک...

همه با یاد حسین...

روی یک منبر چوبی...

بنشست...

سید آقا و حبیب...

من و سید هاشم...

و سید عبدالحسین...

نوحه و سینه زنی...

غرق در شور و عزا...

ص: 34

چه خوش بی

پسر الله بزن بارون چه خوش بی *** بچه دنبال یک کاسه خورش بی

در خانه هفت هشتا بچه می رفت *** اگرچه بعضیا روشون ترش بی

ری سرزون گُتو در زیر بارون *** تمامی غرق بازی با لِت نون

خوراک ما لِت نون تنیری *** میان آن دو حب از قند قندون

تو گویی که کباب بره می خورد *** ز جوک گفتن بچه از خنده می مرد

یکی سردار بی وقت یلختر *** یکی پرزور بی مثل ترَکتور

یاد آن روز قدیما

خوشا روزی که جامون تو کپر بی *** به جای تلفون،اوسار خر بی

غذامون نون گرم و روغن میش *** صفای سینه ها از حد به در بی

به جای ماشین های آن چنانی *** سواریمون تمامی خر نر بی

نبود پولی به جیب مردم ما *** دو رو(1) گندم یه رو جو در نظر بی

تماته توی صندوق و بازنگون(2) *** فروشنده صداش از حد به در بی

صدای ماشین از دورا می آمد *** بچه بهر سواری پشت در بی

ز ماشین، دار می شد تا سواری *** خورد حالش خوش و چشمش به در بی

صدایِ «های بیایید گوشت کهره» *** ز دهدارو چنان شهد شکر بی

حسین جهرمی هی جار می زد *** صدایش چون اکو در گوش کر بی

ز بس بارون می آمد مردم ده *** ز بشکار و به صحرایش گذر بی

تلیت دو پیاز و کله خرما *** ز طعمش کله های ما خبر بی

به جای قهوه ها و کاپوچینو *** دوتا لیوان دوغ در هر گذر بی

ز بس در کوه صحرا می دویدم *** دوپایم به خدا مثل فنر بی

یه جفت کفش تخت سوزی خریدم *** تو گویی در هوا سیروسفر بی

خلاصه یاد آن روز قدیما *** که سید شاعری از هر نظر بی

ص: 37

حمایت از وطن

از میان شهرها لامرد ماهی روشن است *** بیرم و خیرگو علامرودشت چون جان وتن است

جان نباشد تن بسان کوزه، خاکی بیش نیست

آنچه باارزش برای ماست مام میهن است

جان فدای ذره ذره خاک پرمهر وطن *** جایگاه مردم خاکی ز هر مرد و زن است

هیچ جا مانند ایران نیست جانم هم وطن

هرطرف از خاک زر خیزش بسان گلشن است

سیدا تا می توانی کن حمایت از وطن *** رمز عزت بهر ما ایرانیان در بهمن است

آرزوی بخش گشتن دیار

کمترین آرزوی مردم ما *** بخش گردد دیار محرومان

خیرگو استطاعتش دارد *** چون که دارد جوان باایمان

ای که مسئول کشور مایی *** فکر اینجا نما برادر جان

داده ایم اولین شهید اینجا *** از چه باشیم جزء محرومان

مگر اینجا جداست ای دولت *** یا که خیرگو نباشد از ایران

بخش شد محمله دوصد خانه *** ما که باشیم بیشتر از ایشان

دوهوایی روا نمی باشد *** هست یک بام کشور شیران

خواهش ما تمامی مردم *** بخش می باشد ای برادر جان

خیرگو چون نگین در وسط است *** می درخشد میان این سامان

الغرض سیدا نصیحت کرد *** ای که هستی وزیر این را دان

گر کنی بخش خیرگو باشند *** در دعاگویی شما ایشان

روز و شب دست بر دعا دارند *** مردم خوب بهر مسئولان

ص: 39

کذیما یاذش به خیر

کذیما یاذش به خیر که همه شون ساده بیزن *** مردمونی با خذا و همه افتاذه بیزن

شو محرم که می وی تو مسجد کوش دهی *** بهر اولاد پیمبر همه ایستاذه بیذن

سیدآقا روضه می خوند سید وهاب چوشی کنون *** زنا هم دور عَلم ناله ها سردازه بیزن

نوم شمشیر که می مه او مادرای مهربون *** از سر صدق و صفا اولولو سردازه بیزن

حالا می وینی جوون کاری نداره به خذا *** قربون او روز واووم خیلی سر و ساذه بیذن

پیرمردا برشون شال و کوا بیذ و کلاه *** جوونای ده به صف جملگی وایسذه بیذن

سرشون می تراشیذن با کنگری دوره زنی *** حالا فرقی و رپی اوسا غلامزاده بیذن

حرف اول می زدن پیرای ده با کذخدا *** جوونا ساکت بیذن اگه که شهزاده بیذن

حالا بعضی جوونا میناش مث مین زنن *** شو و روز ا پشت منقل داره چرتک می زنه

خدا لعنت بکنه ای ماهوارای لعنتی *** دخترا میان بیرون یه عده ای سر پتی

ص: 40

قیر و کارزین

روشن از شمع وجود توست قیر و کارزین *** همت والای تو را مرحبا و آفرین

یاد ما مستضعفان کردی خدا یار تو باد *** حضرت صاحب زمان یار و مددکار تو باد

ص: 43

یاد باد آن خاطراتت یاد باد

خیرگو ای زادگاه خوب من *** خاک تو سرسبز بادا چون چمن

خاطراتت کی رود از یاد من *** هرکجا باشم تو باشیم وطن

یاد باد آن خاطراتت یاد باد *** ساکنینت جملگی دل شاد باد

تو زهر چیزی برایم بهتری *** من که دارم از تو مهر مادری

سید آقا روی منبر روضه خوان *** دور او بودند از پیر و جوان

ص: 44

خطاب به مسئولان

هست شهرستان قیر و کارزین *** فارس را انگشتری مثل نگین

مردمانش مردمانی باخدا *** پیرو خط امام و باوفا

عمده محصولات قیر و کارزین *** لیمو و خرما چو شهد انگبین

گندم و ذرت حبوبات دگر *** هر چه خواهی باشدت زین رهگذر

لیک محرومیم اینجا هر نظر *** آتش افتاده به جان خشک و تر

باغ ها خشکیده از کمبود آب *** کرد بی آبی دل ماها کباب

وام ها از هر طرف زورآور است *** سود آن از خشک سالی بدتر است

سد سلمان هم که باشد زین دیار *** آب از اینجا می رود تا شهر لار

باغ ها خشکیده اندر غرب قیر *** شاخه های خشک آن باشد چو تیرفکر این ها باش بنما چاره اش

ص: 45

شاه زندویه نماد بیرم و جد سادات بیرمی

شاه زندو هست سبط فاطمه *** پور موسی باشد اجداد همه

شاه زندویه نماد بیرم است *** بیرم ازاین رو حصاری محکم است

می دهم اینجا به زندویه سلام *** این چراغ بیرم و نسل امام

بیرم از شمع وجودش روشن است

خالی از دیو و دد و اهریمن است

جد من همچون شما از بیرم است *** قطره در هرجا بود باز یم است

هرچه در وصفش بگویم دوستان *** چون حقیقت گفته ام بازهم کم است

مرز بیرم بوده است تا شاوران *** نی چنین محصور در کنجی نهان

ازچه رو محروم باشد این مکان

پس بیا از نو بسازیمش جوان

ای که در آینده بیرم با شماست *** این مکان شایسته مدح و ثناست

می کنم من مدح بیرم چون که من *** خاکم و اجدادم ازآنجاست وطن

شاه فضلی افتخار این حقیر *** ساکنم یک مدتی در شهر قیر

زندگی می کرده ایشان زین کنام

او بود چون زندوی نسل امام

زندوی ها مثل کوه بیستون *** حفظ کرده بیرم از خصم زبون

خاک بیرم شمشی از جنس طلاست *** سرزمین جملگی اجداد ماست

گر بخوانی سوره کوثر بدان *** جمله ساداتند از این خاندان

سیدا برگو بدانندی همه

شاه زندو هست نسل فاطمه

نیست اغراق ای برادر جان بدان *** تو از این مجمل هزاران قصه خوان

(1/5/1394)

ص: 46

به مناسبت تشریف فرمایی رهبر معظم انقلاب اسلامی به لارستان

سلامم بر تو ای فرزانه رهبر *** که باشی یادگار از نسل حیدر

علی نام و علی خلق و علی خو *** تو باشی رهبر خلق خداجو

حضور سبزتان شد شادی افروز *** برای لاریان چون عید نوروز

مبارک بر همه باد این تحول *** نثار مقدمت خروارها گل

پذیرا از من این اشعار باشید *** ز الطاف خدا سرشار باشید

کنون من شمه ای از لار گویم *** از آن مردان خوش گفتار گویم

به قدمت لار می باشد قدیمی *** به وحدت یک صدایند و صمیمی

همه مهمان نواز و خوش بیانند *** تو گویی مانده از نسل کیانند

گه مردانگی سنگ تمامند *** تمامی پیرو خط امامند

شهیدانش گواه این بیان است *** عیان است این چه حاجت به بیان است

سید عبدالحسین از این دیار است *** مجاهد مرد مشروطه به لار است

در این عصر آیت اللهی در اینجا *** چراغ روشن علم است و تقوا

قدیمش نام اینجا لاد بوده *** مقر گرگین میلاد بوده

جلال الدین ایرج اولین شاه *** به لارستان می بوده است مأوا

دگر نوشیروان میلادی لار *** هزاران مرد نامی شد پدیدار

به وسعت مثل لارستان نباشد *** نمی دانم چرا استان نباشد

ایا رهبر همه این از تو خواهند*** به تکبیری کلام من گواهند

نمایم یادی اینجا از شهیدان *** شهیدانی که پرپر شد به ایران

همه آن ها سرافرازانه رفتند *** از این دام بلا مردانه رفتند

خوشا آنان که اندر راه اسلام *** فدا کردند جان خویش خوش نام

درود ما به روح جمله آ ن ها *** که خوشحالند اندر روز فردا

(5/3/ 1390)

ص: 47

بخش دوم : «انتخابات»

نهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری

پیامم به ایرانیان دلیر *** ز خرد و کلان و ز برنا و پیر

بیا در اواخر ز خرداد ماه *** به مردانگی جانم همت نما

که باشد در این ماه دشمن کمین

چرا بگذرد اندر ایران زمین

بیاییم در صحنه انقلاب *** نماییم با رأی دشمن کباب

هر آن کس بود بی تفاوت یقین *** بود دشمن خاک ایران زمین

نگوییم با ما چه! در این زمان

تمامیم مسئول پیر و جوان

اگر که نداری تو باور جوان *** برو «کُلُّکم راع» جانم بخوان

مزن تیشه بر ریشه انقلاب *** که فردا بخواهند از ما حساب

بود هاشمی مرد میدان جنگ

بیا پای صندوق ننما درنگ

که رأی من و توست بمب اتم *** در این انتخابات دور نهم

به وحدت بگردیم همچون حصار *** به اطراف ایران صغار و کبار

مجلس

دوره دیگر رسیده پیش رو *** تا نمایم با شماها گفت وگو

گوش بنما لحظه ای بر گفته ام *** چون که دانم دردهایت موبه مو

لیک اول گوش کن بر این سخن *** نه تو می دانی چه پیش آید نه من

آدمیزاد است مثل همدگر

هیکلش یکپارچه پا تا ز سر

آنچه دارد پیش خالق امتیاز *** هست ایمان پس بیا خود را بساز

تو نگو با من چه این عصر و زمان *** حوصله بنما و تا آخر بخوان

انتخاباتی که باشد پیش رو *** چشم دشمن دوخته جانا به او

یک جهانی چشم بر ما دوخته

گر نیایی خرمن دین سوخته

فقر و بدبختی نباشد هیچ باک *** رأی ما و تو بود اینجا ملاک

گام اول امن باید این دیار *** تا بگیرد رونق اینجا کاروبار

دشمن هر سو نشسته در کمین *** تا چه پیش آید در این ایران زمین

مرد عاقل بوق و کرناها شنو

روز از نو روزگاری هم ز نو

راه آزادی پر از خار و خس است *** هر چه دیدی رنج ها دیگر بس است

سعی کن این دوره با طبعی بلند *** درب این گفتارها محکم ببند

تو بیا در پای صندوق ای عزیز *** رأی آزادانه در صندوق ریز

هر چه می باشند افراد زیاد

پس مبر خوبان آن ها را ز یاد

ص: 52

اتحاد

هست فرهنگ دهستان این چنین

اتحاد و همدلی زین سرزمین

رمز پیروزی است اینجا اتحاد

اتحاد ماست در هرجا نماد

خیرگو بوده است از اول چنان

مثل بخشی درمیان دیگران

الغرض همشهریان خوب من

در دهم دوره تمام مرد و زن

ص: 53

حفظ آبرو

انتخاباتی که ما را پیش روست *** بهر جمع این دهستان آبروست

گر بخواهی داد اینجا ارتقا *** وحدت جمعی، توکل بر خدا

رای خود را محترم دار و بیا *** سرنوشت توست مگو با من چرا

پیرو خط امام

ما نه اندر پی جاییم و مقام *** پیرو خط امامیم و امام

داده دستور امام حاضر *** که بیا صحنه نباش از آخر

گر که در صحنه رقابت باشد *** شور و شوقی به جنابت باشد

من و تو ما بشویم و همه ما *** پس بیندیش و به پا خیز ز جا

ید واحد

انتخاباتی که ما را پیش روست *** این برای مردم ما آبروست

همدلی با وحدت و با اتحاد *** بعد این سه هست ما را اعتماد

با ید واحد به میدان نِه قدم *** قل أعوذی خوان و بر دامن بدم

خویش را پیدا نما در این زمان *** آیه أمن یجیبی هم بخوان

دور کن شیطان یأس از این دیار *** همت و مردانگی را پاس دار

هرکجا باشم شما را یاورم *** زنده و پاینده بادا رهبرم

(9/10/94)

علم برداریم

وقت آن است در این برهه قدم برداریم *** گر که اهل قلمیم جمله قلم برداریم

گوشمان بر دهن رهبر فرزانه مان

گر کند امر، زن و مرد علم برداریم

ما در این دور دهم مثل گذشته باید *** دست در دست بر این سوی قدم برداریم

انتخابات رسیده تو نگو با من چه

قدم این سو، چو حامی حرم برداریم

عزت مملکت ماست بیا در میدان *** از سر کشورمان دست ستم برداریم

عده ای دشمن این مملکت هستند عزیز

باش حامی نه که شمشیر دو دم برداریم

کشور ماست بیا حفظ نما خون شهید *** وای از آن روز قدم بهر شکم برداریم

ص: 58

شورا

ساکنین شهر قیر از من سلام *** دارم ازبهر شماها این پیام

وقت آن باشد تمام ساکنین *** دل بسوزانید بر این سرزمین

شهر ما مظلوم بین شهرهاست *** این همه بی اعتنایی کی سزاست

سال ها می آید و ما مثل پار *** کی شود پررونق اینجا کاروبار

شد چهارم دوره شورا بپا *** فکر شهر خویش باش ای باوفا

هرکسی شایسته این کار نیست *** کار شورا کار هر بیکار نیست

کار شورا سرنوشت شهر ماست *** جان من بی اعتنایی کی رواست

پشت کار و تجربه باشد ملاک *** پس مکن با دست خود، خود را هلاک

تو مگو باشد فلانی قوم وخویش *** کو رود شایسته سالاری به پیش

این زمان شایسته سالاری رواست *** فکر شهر خویشتن بودن بجاست

انتخابات

ایرانیان سلام سلامی از این حقیر *** از اهل گرمسیرم و ساکن به شهر قیر

من سال هاست شعر سرودم برایتان *** گر بود ناپسند جنابت به دل مگیر

دارم پیام خاص حضور تمامتان *** بشنو تو این پیام که باشد ز شخص پیر

هرچند کوچکیم و شماها بزرگوار *** از سید حقیر تو این پند گوش گیر

این کشور است کشور صاحب زمان، جوان! *** یاری نمای تا که نگردیم ما اسیر

اردیبهشت آمده وقت است انتخاب *** شخصی کن انتخاب تو از هر نظر خبیر

ص: 60

هم وطنان سلام

سلامم به مردان ایران زمین *** زن و مرد بیدار این سرزمین

در این عصر پرجنب وجوش زمان *** بود چشم دشمن به ایرانمان

چه پیش آید این دور از انتخاب *** چگونه بگیرند ماهی ز آب

گِل آلود افگار ما می کنند

چراکه به اسلام ما دشمنند

بیایید ما مردم این دیار *** به آرا در آریم از آنان دمار

نگویید با ما چه! ما باهمیم *** به رنج و غم و درد هم مرهمیم

وای آن روز دشمن ببیند که ما *** شدیم از در دوستی ها جدا

در آن روز دشمن که باشد کمین

زند ضربه بر خاک ایران زمین

مطیع اولی الامر بااقتدار *** تمامی نماییم از او افتخار

چو عمار باشیم ما یاورش *** نماییم در رهبری باورش

زمانی که دشمن ببیند چنین *** ببُرد دل از خاک و این سرزمین

ص: 61

بخش سوم : «بین الملل»

عصر حجر

همه آفاق پر از فتنه و شر می بینم *** هر وجب قتل بنی نوع بشر می بینم

زیر این گنبد مینایی و این چرخ کبود *** دست ابنای بشر زیر و زبر می بینم

این اوباما که نه با ماست و نه با دگری *** از عملکرد بدش خوف و خطر می بینم

میزند دم ز حقوق بشر و ضد بشر *** من در این قرن اتم عصر حجر می بینم

داد و فریاد ضعیفان به جهان هست بلند *** گوییا گوش جهانی همه کر می بینم

یک نگاهی به یمن یا که به افغانستان *** یا به سوریه که خون تا به کمر می بینم

از زن و مرد عراقی چه بگویم که دگر *** ایزدی ها همه در کوه و کمر می بینم

کس نباشد که بگوید به اوباما جانی *** ظلم کمتر که برای تو ضرر می بینم

عاقبت حضرت مهدی به سراغت آید *** کاخ ظلمت به خدا زیروزبر می بینم

سید این گفته که البته بیاید ز سفر *** چون بیاید همه جا درّ و گهر می بینم

ص: 65

فتنه و شر

چون که عالم همه را فتنه و شر می بینم *** هر وجب قتل بنی نوع بشر می بینم

زیر این گنبد مینایی و این چرخ کبود *** هرچه فریاد زنی دون اثر می بینم

کس نباشد که به این قوم بگوید جانی *** ظلم کمتر بنمایید ضرر می بینم

صاعقه آید و یک باره بسوزید همه *** چون که کردار شما دون بشر می بینم

می زنید دم ز حقوق بشر و ضد بشر *** اندر این قرن اتم عصر حجر می بینم

دادوفریاد ضعیفان به جهان گشته بلند *** گوییا گوش جهانی همه کر می بینم

ملت بی کس مظلوم در افغانستان *** جمله آواره به هر کوه و کمر می بینم

بی دفاعان فلسطین که به خون غوطه ورند *** من ز حلقوم همه «أین مفر» می بینم

بر سر مردم بیچاره به شهر غزه *** توپ و خمپاره و موشک چو مطر می بینم

آمدند تا که بسازند عراقی آزاد *** رفت صدام و ز صدام بتر می بینم

هیتلری بود و موسولینی و چنگیز مغول *** این زمان دهر چنان آن سه نفر می بینم

ای خدا کشور ما حفظ تو بنما ز گزند *** چون که خاکش به همه مثل شکر می بینم

خرابی قرن حاضر به دست غربیان

خرابی جهان یکسر به دست غربیان باشد *** به هرجا بنگری صدها نفر بی خانمان باشد

نمی دانم چه می خواهند از جان بشر این ها *** که این گونه به خون غلطان تن پیر و جوان باشد

چرا مهدی نمی آید در این دنیای بی صاحب

خدایا از چه این گله چنین بی ساربان باشد

بیا مولا رها کن بی کسان از ظلم این دنیا *** به غیراز تو چه کس حامی ما مستضعفان باشد

عجب دنیای نامردی است این عصر و زمان ما *** یه بام و دو هوا از غرب بر بحرینیان باشد

سعودی یک طرف آل خلیفه جانب دیگر

امارات هم در این کشتار با وهابیان باشد

سه کشور آمده تا نسل شیعه را براندازد *** برای آنکه در بحرین اکثر شیعیان باشد

گمانم بربریت بار دیگر زنده گردیده *** که دست غرب تا مرفق به خون بی کسان باشد

شما که می زنید دم از حقوق مردمان آیا

نمی ترسید فردایی پس از دار جهان باشد؟

به فرض آنکه در دنیا دو روزی ظلم بنمودید *** چه می سازید در فردا جهنم جایتان باشد؟

ص: 68

خلقت آدم استعمار غرب

فکر و ذکرم همه این است که ای بار خدا **** ازچه رو آ دمیان گشته اند از خویش جدا

در پی کشتن همدیگرن از صبح و مسا *** از کجا آمده است می رود آخر به کجا

عقل چون خلق نمودی تو به آدم دادی

بر سرش تاج کرامت ز کرم بنهادی

هرکجا بود در علم بر او بگشادی *** عاقبت گشت تو را دشمن دیرینه چرا؟

روح خود دادی و مسجود ملائک کردی *** زن به او دادی و پابند علایق کردی

همه اشیای جهان وقف خلایق کردی

ازچه رو می کند این گونه به هم نوع جفا

ص: 69

سیف الشیطان قذافی

چه کس نام تو را بگذاشت سیف الدین، ای نادان! *** کجایت سیف دین باشد تو باشی سیف از شیطان

تو آن دیوانه ای که می کشی مردم به طیاره *** رسد روزی که بینم دست آن مردم شدی زندان

بود کشتن برایت کم ز کشتن می شوی راحت

ببُرند زنده زنده گوش و دست و پایت از زندان

حرام زاده تر از تو تاکنون هرگز ندیده کس *** دو صد لعنت بر آن مادر که زاییدت نه ای انسان

همان بابای دیوانه چنین فرزند می خواهد *** چنین حمام خون بر پا کند از خون مسکینان

نمی دانم چه بنویسم به وصف گرگ های عصر

ز لیبی و یمن بحرین و تونس مصر ای یاران

سعودی مغرب و اردن و یا حکّام آمریکا *** تمامی گرگ می باشند از گرگ بدترند آنان

مگر این ها چه می خواهند جز آزادی خود را *** که باید این چنین پرپر شوند از دست جلادان

عجب اینجاست آمریکا نشسته ساکت و آرام

نظر دارد ببیند کشته هایی از مسلمانان

وگرنه یک سگی عوعو کند در خاک ما ایران *** چگونه گوش هایش تیز باشد بشنود انسان

ص: 73

درد دل نامه سیدا

در کجایی پسر فاطمه بنما نظری *** تو که از حال دل جمله ما باخبری

از ره لطف نگاهی بنما جان جهان *** می کشند رحم ندارند به هر خشک و تری

مردم بی کس بحرین نگاهش به شماست

ده نجات همه از بی کسی و دربه دری

حاکم خیره سرش کن ادب از راه وفا *** تا که با یاری دشمن نکند خیره سری

یک طرف آل سعود است کشد پیر و جوان *** یک طرف آل خلیفه است کند پرده دری

به اسارت بگرفتند زنان شیعه

و تو ای صاحب شیعه ز چه رو در سفری

وقت آن نیست بیایی ز سفر قائم حق *** عاقبت شام سیاه همه سازی سحری

مهدیا! کودک پرپر شده دیدم با چشم *** جسدش غرق به خون روی دست پدری

کشته بودند چنان اصغر بی شیر حسین

سنگ باشد که نسوزد ز چنین غم جگری

ظلم بی حدوحساب است در این عصر به ما *** ای که در حیطه فرمان تو شد جن و پری

ص: 75

دشمن بشریت اسرائیل غاصب

به دنیا دل مبند عاقل که دنیا دشمن جان است *** خصوصاً دشمن جان تو ای آزاد انسان است

عجب قرنی است این قرنی که قرن علم می خوانند *** که قیمت بهر آدم این زمان کمتر ز حیوان است

ندارد ارزشی آدم میان غربی و شرقی

که بی ارزش ترینش پیششان خون مسلمان است

چها کردند اندر غزه از کشتار و بی رحمی *** تو گویی عده ای مسلم میان کافرستان است

عجب نامرد نامردی است این حسنی مبارک را *** که بسته راه غزه، مردمش محتاج بر نان است

ص: 76

نسل گراز

قسم به خون تو ای شیخ! ای پلنگ حجاز! *** شهادت است دری از بهشت روی تو باز

تو زنده ای و نمردی خدا چنین فرمود *** بگو به آل سقوط این قدر به خویش مناز

دو روزِ خویش چو فرعون ظلم ها بنما

چراکه عالم دینت بگفته وصف پیاز

هرآنکه خورد پیازی ز عکه در مکه *** بهشت می رود همسایه اش بود بن باز

همین گروه بدادند این چنین فتوا *** شوی تو کشته به دست یهود و نسل گراز

مسلمان نما

جنایت زده سر ز آل سعود *** که ای کاش بر روی دنیا نبود

نباید که توهین به اعراب کرد *** دل مسلمین را ز خون آب کرد

خدا خوانده ما را برادر به هم *** بیا تا از این گفته پندت دهم

بود آیه «إنّما المؤمنون»

به وصف من و توست قرآن بخون

ولیکن وهابی جدا کن از آن *** از این مثنوی تا به آخر بخوان

وهابی نباشد ز ما مسلمین *** مسلمان مخوانش به روی زمین

وهابی ز ما نیست ای هوشیار *** دگر نام مسلم بر این ها نیار

ص: 79

دم شیر

ای عمو سام بیا و به سر جات نشین *** با دم شیر مکن بازی ایا دشمن دین

حق و انصاف همان دیو پلیدی به جهان *** از چه ملیارد خوری مال دلیران از کین

مرگ بادا به تو شیطان پلید ملعون *** این لقب داده ترا رهبر ایران زمین

هرکه امید به تو دارد و یارش باشی *** عاقبت می خورد از ابلهی خویش زمین

دل به تو خوش بنموده است سعودی و قطر *** لیک گفته است ز کید تو خداوند مبین

کید شیطان ضعیف است به قرآن گفته *** گو سعودی لعین راحت و آسوده نشین

می خوری آخر از این یابوی وحشی تو لگد *** که ندانی ز کجا خورده ای ای دشمن دین

پول ایران، گلوگیر شما خواهد شد *** پس دهی عاقبت الامر به ضرب سکین

ص: 80

سرزمین موعود ایران یا ارض موعود

ارض موعود است ایران در جهان *** سرزمین حضرت صاحب زمان

چون که می باشند آن ها منتظر *** مردمانش کودک و پیر و جوان

در کجای این جهان جویی چنین *** مثل ایران پایگاه شیعیان

پایتخت شیعه در اینجا بود

هر که هستی خوب اشعارم بخوان

تا بگویم از فراقش بهر تو *** ای که داری از غمش آه و فغان

یک حدیثی خواندم از پیشینیان *** این چنین بنوشته بودی آن مکان

می رسد روزی به مردم در جهان *** که فراری می شوند از عالمان

همچنان که گوسفند از گرگ ها

می رمندی جمله از آن ها بدان

هیچ می دانی چرا باشد چنین *** بر زمانه هست گاه امتحان

سه بلا گردند آن ها مبتلا *** موت فجعه کسری مال ای فلان

سومین هم حاکم جوری شود *** در زمانه دشمن مستضعفان

یا که در جای دگر فرموده است

جای مؤمن کوه باشد بی گمان

بهر حفظ دین خود در کوه ها *** او شود پنهان که باشد در امان

تنگ گردد بهر مؤمن زندگی *** همچو روباه بچه و درندگان

بر دهن روباه گیرد بچه اش *** تا کند حفظش ز دست دشمنان

حال مؤمن آن زمان باشد چنین

تو از این مجمل هزاران قصه خوان

هست اوضاع جهان و عصر ما *** منطبق با گفته پیشینیان

دور از احساس اطرافت نگر *** تا شود ظلم و ستم بر تو عیان

ص: 81

جواب شعر سعدی (1)

چه خوش گفت سعدی به عهد قدیم *** که اجرش به خلاق رب الرحیم

به وصف بنی آدم و شأن او *** نموده به اشعار خود گفت وگو

بنی آدم اعضای یکدیگرند *** که در آفرینش ز یک گوهرند

چو عضوی به درد آورد روزگار *** دگر عضوها را نماند قرار

تو کز محنت دیگران بی غمی **** نشاید که نامت برند آدمی

کنون سعدیا بشنو از من سخن *** که دارم به دل درد و رنج و محن

دلم خون ز دست بنی آدم است *** جوابت بگویم که دل پرغم است

تو گفتی که آدم ز یک گوهر است *** تمام بشر یک زن و شوهر است

تمامی ز یک باب و یک مادرند *** بشر جمله اعضای یک پیکرند

کجایی ببینی تو نسل بشر *** کشند روز و شب این وآن یکدگر

سر از خاک بردار ایشان نگر *** ایا سعدی ای شاعر پرهنر

اگر بود آدم زمان تو بود *** قضاوت نمودی چرا زود زود

بیا عصر ما پور آدم ببین *** چها کرده از ظلم روی زمین

برو در فلسطین و دیگر عراق *** بلند است فریادشان الفراق

دگر یک سری زن به افغانیان *** یمن بین و بحرین در خون تپان

ص: 83

جواب شعر سعدی (2)

چه خوش گفت سعدی به عهد قدیم *** که اجرش به خلاق رب الرحیم

به وصف بنی آدم و شأن او *** به اشعار کرده چنین گفت وگو

بنی آدم اعضای یکدیگر است *** که در آفرینش ز یک گوهر است

تو بشنو ایا سعدی از من سخن *** که دارم به دل درد و رنج و محن

ایا سعدی اعضا به هم ساختن *** ز بن نسل آدم برانداختند

اگر بود آدم زمان تو بود *** قضاوت نمودی چرا زود زود

سر از خاک بردار و ایشان نگر *** ایا سعدی ای شاعر پرهنر

سری زن به اقصی فلسطین نگر*** به افغان و لبنان مسکین نگر

بیا این طرف تر ببین در عراق *** بلند است فریادشان الفراق

چچن بین و بوسنی و هرزگوین *** ببین آدمیزاد نسل نوین

سپس گو که آدم ز یک گوهر است *** که از دامن یک زن و شوهراست

ولیکن بنی آدم عصر ما *** از این ها پناه می برم بر خدا

بنی آدم عصر ما همچو گرگ *** ترحم ندارند به خرد و بزرگ

وجب در وجب خون انسان روان *** به دست همین نسل میمونکان

ص: 84

ای سوار سبزپوش فاطمه علیه السلام

ای سوار سبزپوش فاطمه *** این زمان باشد دلم پرواهمه

می شود زودی بیایی ای امام *** تا کنی خاموش جنگ و حاطمه

شیعیانت در کف دشمن رها *** جملگی دارند مولا همهمه

با چراغ سبز آمریکای دون *** غرقه خون گردیده نهر علقمه

سوریه، بحرین بیچاره یمن *** زخم کاریشان ظهورت مرهمه

داعش

می سوزم از داغ جوانان هزاره *** گشتند دردم بینوایان پاره پاره

داعش گرفته گردن این کشتارها را *** اف بر جهان بنشسته اند ساکت نظاره

ص: 86

عربستان سعودی

در سایه مادر همه جا امن وامان است *** هرچند که این دهر پر از تیر و کمان است

گر صلح و صفا بود در این دهر چه می شد *** افسوس بهار همگی رو به خزان است

لعنت به تو ای آل سعود ای سگ وحشی

خون خوار شدی، خون همه گردن تان است

امروز اگر تکیه گه توست عمو سام *** ابری است که بر پهنه گیتی گذران است

روزی که ببارد به سرت موشک غران *** جای تو و اذناب تو سوراخ ددان است

گو آل خلیفه ز چه رو دشمن شیعه

باشی تو و این گونه ترا بغض به آن است

سلمان سعودی نبود تکیه گه تو *** جرم تو به بحرین ز اجرام گران است

ص: 87

حقوق بشر

ای آنکه مدافع حقوق بشری *** خود را زده ای چرا به این کور و کری

با این همه کشتار چه داری گویی *** خود را زده ای به خواب یا بی خبری

آیا به یمن بشر ندارد جایی *** از دست سعودیان و از دربه دری

در کشور سوریه از این سو و عراق *** آن سوی دگر بزن به بحرین سری

لیبی به کجا عاقبت الامر رسید *** لبنان و فلسطین به یقین می نگری

افسوس بشر به دام شر افتاده *** از پرخوری زیاد و از بی هنری

آن عده مدافع حقوق بشرند *** که بهر تو می زنند زنگ خطری

ای سید بیچاره مگو بیش از این *** افسار شتر خورده گره دم خری

وقتی که حقوق بشریت این است *** باید که کنی صبر و یا غصه خوری

ص: 88

شیطان اکبر، آمریکا

الحق که آمریکاست آن شیطان اکبر *** بار دگر تحریم کرد ایران از این در

فریاد می زد رهبر فرزانه ما *** ما مردم ایران نمی کردیم باور

شیطان نمی گردد رفیق خوب انسان *** حالا به چشم خویش دیدی ای برادر

دیدی نداری یک نفر یار وفادار *** در مجلسِ این دیو آدم خوار و خودسر

ده سال ما را کرده اند تحریم این ها *** حالا بیا و حرفشان بنمای باور

ای که زنی سنگ چنین دیوی به سینه *** بر خود بیا برگرد در آغوش مادر

ایرانمان سازیم با دست توانا *** با اتحاد و یکدلی مرد هنرور

چون که هنر در نزد ما ایرانیان است *** تا کی به غربت عمر باعزت کنی سر

دانم که اشعارم خوشایند همه نیست *** اما بیا این بار بنما خویش باور

ما می توانیم کشور خود را بسازیم *** بر کوری چشم تمامی قوم کافر

ایران چو خورشید است در پهنای گیتی *** آخر بتابد بر جهان خورشید انور

اشعار سید گرچه باشد عامیانه *** پندی است بهر آنکه در غربت برد سر

بحرین (2)

در جواب کسی که انقلاب مردم بحرین را دعوای شیعه و سنی بیان کرده است سرودم چون شعری گفته بودم آنچه ما می کشیم دست غربیان است ایشان در جواب شعر بنده نوشته بود که همین غربیانند که هواپیما و تلفن اختراع نموده اند و بقیه ماجرا.

ای که کردی ادعای این چنین *** که تویی چون من یکی از مسلمین

گر صداقت داری عنوانت بگو *** تا نشینیم هر دو باهم روبرو

معذرت خواهی نمودی آن چنان *** پیش خود بر عده ای از سُنیان

اوّلاً سنّی میاور درمیان *** فرق باشد سنّی با وهابیان

ثانیاً از کی شده غربی چو ما *** راه آن ها باشد از ماها جدا

چون یهود و هم نصارا باهمند *** بعد دینی با من و تو دشمنند

این بود آیات قرآنت چنان *** این دو فرقه را رفیقانت مخوان

یا نه ای شیعه که گفتی آن جواب *** یا نداری دل تو ای عالی جناب

مردم بحرین آیا دیده ای *** قصه آن ها بگو بشنیده ای

می شوند هرروز پرپر آن دیار *** غربیان آورده از آن ها دمار

آن اوباما نیست جزء غربیان *** داده است فتوای قتل شیعیان؟

یا سعودی نامده در آن دیار *** ملّت مظلوم کرده تارومار

راه ما حتماً ز راه تو جداست *** قاضی ما و تو در آنجا خداست

یک حقیقت گویمت تو گوش کن *** جام تلخ این حقیقت نوش کن

ص: 90

صدای پای روباه

لاشی افتاده است در خاورمیانه روی خاک *** هر طرف زوزه کشان کفتارهای سینه چاک

بوی این لاش از سعودی بر مشام این وآن *** می رسد روباه بیرون آمده از آن مغاک

انگلیس روباه مکار است آید کم کَمک

کشور بحرین صوتش آید این همرنگ لاک

زیر لاکش ناخن تیزی نهفته گوش دار *** ای عرب، بیچاره بنگر تا نگردیدی هلاک

غربیان بد خواب دیده بهرتان در این خلیج *** تا نکردی وقت مردن همچو کهره خاک خاک

ص: 91

به آمریکا بگو

به آمریکا بگو، ایران، نه جولان گاه دیوان است *** مطهر تربت این خاک از خون شهیدان است

دلت پر باشد از کینه بمیر از غصه ایران *** که ایران سربه سر خاکش جواهر را نشان است

برو دنبال آن یک عده از اعراب بیچاره

سعودی و قطر، بحرین به دنبالت چو طفلان است

ولی ایران ما هر سو روی بینی پلنگانش *** کمینِ چون تویی بیگانه در کوه و بیابان است

اگر داری تو داعش ما حسین بن علی داریم *** بله ایرانی این باشد وجودش پر ز ایمان است

به یکتایی یکتا کشور ما جای دیوان نیست

زن و مرد و بزرگ و کوچکش سرباز میدان است

نمودی یک غلط هشت سال با این خطه جنگیدی *** بگیر عبرت از آن اینجا مکان نره شیران است

ص: 92

شیعه و سنی

قداره بندان زمان هر سو نمایان *** گشتند تا نامی نماند از مسلمان

با این شعار شیعه و سنی تمامی *** وارد شدند بیدار باش ای اهل ایمان

این ها نه یار شیعه باشند و نه سنی *** عامل به فتنه لشکری باشند ز شیطان

این کشت و کشتاری که شد خاورمیانه

از لشکر شیطان ملعون است انسان

سوریه تا خاک یمن گلگون به خون است *** خاک عراق و لیبی و بحرین و لبنان

افغانیان در یک طرف لیبی به یک سو *** مصر و فلسطین، نیجریه تا به ایران

ای وای بر حال مسلمانان غافل *** گویا به خواب غفلتند این قوم، یکسان

باشد یهودی و مسیحی در تفاهم

قوم مسلمان این چنین باشد پریشان

نفعی ندارد تفرقه قدری به خود آی *** آتش زدند از شیعه و سنی به دامان

آنکه کشد الله اکبر بر زبان است *** مقتول هم گوید شهاده، دادن جان

والله دارد گریه این قرن پر از ظلم *** بر حال قوم خفته در دامان دیوان

من با توأم سلمان بی دین سعودی

دیگر به تو ای حاکم بحرین نادان

ص: 93

بحرین (3)

آه آه از ظلم و جور بی حساب *** عصر ما می بیند و باشد به خواب

کشور بحرین باشد کربلا *** داغشان بیننده را سازد کباب

این زمان آل خلیفه چون یزید *** رحم ننماید بر شیخ و شباب

حکم داده بر سعودی های دون *** پیروان ملحد آن عبدالوهاب

آن وهابی های ملعون پلید *** می خورند از خون شیعه جای آب

هرکجا مسجد که بود از شیعیان *** بر سر اهلش نمودندی خراب

از امارات هم رسیده لشکری *** تا کشند از شیعیان بهر ثواب

ای دوصد لعنت بر آن ملحد صفت *** کین چنین شیعه کشی را کرد باب

گفت او هر کس کشد از شیعیان *** جنة الفردوس می نوشد شراب

بهر وحدت شیعیان کردند سکوت *** کس نباشد ظلمشان گوید جواب

رحم ننمایند حتی بر زنان *** می ربایند دختران باحجاب

غربیان در لاکشان رفته فرو *** دم فرو بستند اصحاب کلاب

هرکجا نفعی که باشد سویشان *** گرد آن لاشند مانند غراب

سیّدا بردار دستی بر دعا *** تا که شاید مهدی آید باشتاب

حضرتش گیرد تقاص شیعیان *** از وهابی ها و ظلم بی حساب

سنیان را هم نمی دارند قبول *** این گروه کافر ملحد مآب

ص: 94

مردم بی بدیل

خدایی مردم ما بی بدیلند *** نه مانند سعودی ها ذلیلند

چهل سال است در جنگ و نبردند *** اگرچه غرق در اندوه و دردند

بله ایرانیان این گونه مَردند *** به زیر بارها قد خم نکردند

ترامپ از من شنو ما را رها کن *** خودت آزاد از رنج و بلا کن

اگر نشناختی تا حال ما را *** کنون بشناس این حال وهوا را

همه الله اکبر پشت بامند *** قوی چون شیرهای ضد دامند

نصیحت بشنو از من موطلایی *** میفکن خویشتن در هر بلایی

نشین در کاخ خویش و زندگی کن *** خدای خویش چون ما بندگی کن

چه کار داری به ایرانی و ایران *** کنی خاورمیانه از چه ویران

بدوش آن گاو شیرش نوش جانت *** نشین آرام و راحت در مکانت

عراق و سوریه ویران نمودی *** یمن را بهر چه عریان نمودی

بکشتی ملت افغان سراسر *** فلسطین روز و شب کوبی مکرر

مگر جنس شماها از بشر نیست *** محبت در شماها یک نفر نیست

بترس از داوری روز محشر *** بکن آدمکشی بیرون از سر

خلاصه گفتمت ایران همین است *** به دشمن ملتش دشمن ترین است

اگر خوبی کنی خوبی ببینی *** به راه دشمنی رو خوش نبینی

ص: 95

اتحاد

آفرین بر آن که شد بیدار از خواب گران *** خویش را دادی نجات از ظلم و جور ظالمان

وقت بیداری است از خواب گران بیدار شو *** ای که پندار تو باشد پیش رو باغ جنان

جنّة المأوی کجا حاصل شود با تنبلی

که زدی خود را به خواب از خواب شو بیدار هان

گر مسلمانی! نشاید بود حامی یهود *** این یهود است و نصارا دشمن ما در جهان

*****

ای که می باشی عرب! جانم به قرآن زن سری *** آمده این آیه آنجا با تدبّر تو بخوان

در کجا یک باره رفت آن عزّت و آزادگی *** که به وحدت داشتیم ای مسلمین در هر مکان

یک نگاهی کن به لیبی تل خاکی بیش نیست

در یمن هم از جوانان جوی خون باشد روان

ملت بیچاره بحرین کردند تارومار *** مسجدالاقصی گرفتند از شما بوزینگان

مصر و تونس بازهم از خواب خود بیدار شد *** نوبت آل سعود است و خلیفه ای جوان

گر شما یک بارگی فریاد آرید از جگر

می روند این ها به بیرون مثل فوتی از دهان

ص: 96

تقسیم ناعادلانه

بود شیری و گرگ و روباهی *** سر نهادند هر سه بر راهی

تا که پیدا کنند لقمه نان *** این سه بیچاره هر سه تا جوعان

بس که گشتند این سر و آن سر *** خسته گردیده آن سه بعد سفر

شیر گفتا به گرگ و با روباه *** هریکی سر نهید سویی راه

یک به یک رفته و بگردیدند *** ثمر از گردش آن سه تا دیدند

ص: 98

جواب داعشی

جواب داعشی دادن همین است *** که اینجا کشور ایران زمین است

اگر بار دگر جولان نمایی *** از این بدتر شماها در کمین است

بله آل سعود اینک بداند *** که ایران جمله دارالمؤمنین است

سفیری بود شش تا موشک ما *** بدانی خاک ما پر از همین است

هزاران موشک قاهر مجهز *** کمین هرچه قوم فاسقین است

سر جایت نشین وهابی پست *** به بیشه شیرهای خشمگین است

زدی کُشتی تو ماهیگیر ایران *** شجاعت کرده ای؟ مردی همین است؟

کنی حمله به ماهیگیر تنها؟ *** به زعم پستتان مردی چنین است؟

اگر رهبر دهد اذن جهادم *** حسابت با کرام الکاتبین است

ترامپ لعنتی

ترامپ لعنتی دیر و وکی که *** عرب ها را خوشال ولکی که

خلیج فارس ماها را عرب خواند *** خودش هم درمیان گفته اش ماند

کلک دیدی چه گفتم در زمانه

چه اُشتر که ببیند پنبه دانه

غلط کردم ولم سازید دیگر *** ندارم مو از این ها چیز بهتر

اینو گفتم که پولی گیر بیارم *** وگرنه با خلیج کاری ندارم

عرب های سعودی خر نمودم

خودم کار خودم بدتر نمودم

شدم رسوای عالم زین کلامم *** بابا مو نوکر خاص امامم

مو یه حرفی به نافهمی بگفتم *** خودم هم زین کلامم در شگفتم

خلیج فارس بوده تا که بوده

جهانی مردم آنجا ستوده

به نافهمی زدم یک حرف مفتی *** غلط کردم بگو با مو نگفتی

بابا مو نوکر خاص امامم *** پشیمونم از این حرف و کلامم

صهیونیسم

جاودان در عالم فانی نمی ماند کسی *** غیر آن یکتای بی همتا و ذات ذوالجلال

گر که باشی چون سلیمان قاف تا قاف جهان *** یا بگیری یا بکف آری تمامی ملک و مال

وقت رفتن مهلت خوابیدن ازبهر تو نیست *** می رسد بعد از وفاتت مال و دولت را زوال

هر که خواهی باش باید رفت از دار فنا *** آنچه می ماند به عالم آن بود علم و کمال

زشت و زیبا باید اینجا رفت در دار بقا *** سعی بنما اندر آن دنیا شوی صاحب جمال

پندها بشنیدی و گوشت بدهکارش نبود *** هرچه گفتیم آوری اینک برای ما مثال

آن قدر گفتیم از این دنیای فانی بهرتان *** از تمسخر بهر ما گفتید این باشد محال

ص: 103

آل سعود

قسم به ذات خداوند قادر منان *** تقاص خون شهیدان تمام می گیریم

بگو وهابی ملعون سپاه بیدار است *** به یک کلامِ علی ما تمام می میریم

مکن تو دل خوش از اینکه ترامپ یار شماست

به پیش رو به دوران تمام ما شیریم

چنانچه قائد ما یک اشاره بنماید *** تمام آل سعود همچو موش می گیریم

بدان که این عمل زشتتان به مدنظر *** به وقت خویش جوابش تمام چون تیریم

بخش چهارم : «شهادت و انقلاب»

شهید بی پلاک

ای شهید هم وطن خوش آمدی *** خیرمقدم بی بدن خوش آمدی

خوب می دانم که باشی استخوان *** بی پلاک خوش سخن خوش آمدی

یاد آوردی مرا از جبهه ها *** ای فدایت مرد و زن خوش آمدی

وای بر حال دل بابای تو

می رود روحش ز تن خوش آمدی

خیرگو هم داده چندین لاله ها *** مثل یاس و نسترن خوش آمدی

یادم آوردی ز عباس شهید *** اولین گل در چمن خوش آمدی

انقلاب

حمله کردند به هر کوی و تبار *** تا در آرند ز پا کشورمان

لیک خلاق مبین یاری کرد *** بنشستند همه بر خرشان

گر که امروز عزیزیم همه *** این بود لطف خدای منان

سیدا دست گشا در شب و روز

به دعا حفظ کند رهبرمان

روز نبود که همین بی خردان *** نکنند خون به دل رهبرمان

عده ای بلعم باعور صفت *** دین به دنیا بفروشند چنان

به همه تهمت بی جا بزنند *** غافل از روز جزا بی دینان

شمرِ امروز خودت را بشناس

مُرد آن شمر گذشته ز جهان

گر که سید علی خامنه ای *** آنکه امروز بود رهبرمان

نبود اینجا و شما می دیدید *** جوی خون بود به هر کوچه روان

ذوالفقار سخنش همچو علی *** می دهد بر سر آن ها جولان

ای خدا حفظ نمایش ز گزند

نایب حضرت مهدی برمان

(4/4/ 1390)

ص: 111

شهدای قیر و کارزین

به یاد دویست کبوتر خونین بال شهرستان قیروکارزین فارس

نام شهید بردم و یاد آمدم از او *** خواهم اجازه تا بنشینم به گفت وگو

زیرا که مادران شهیدند در این مکان *** بنشسته اند با پدرانم به روبرو

ترسم که نامشان ببرم پیش رویشان *** یاد آورند خاطره هاشان موبه مو

قلبی شکسته گردد و اشکی روان شود

از مادری و یا پدری خوب از این گروه

ورنه به شعر گویم از آن شیر اوژنان *** قمری صفت تمام نمایید قُوی قو

هر مادری ز داغ جوان است داغدار *** این یک وظیفه هست ز سید به پیش رو

تا شعر گوید او ز شهیدان این دیار *** ازخودگذشتگی دلیران سرخ رو

شیر اوژنان و صف شکنان گه نبرد

رزم آوران و ببر شکاران نیک خو

یاد آورم بسیجی بی مدعایمان *** بودی به روز رزم مقاوم بسان کوه

یاد از همافران دلیری به آسمان *** دادند فرار کرکس بعثی چهارسو

آن ارتش دلیر که بودند تازه کار *** روباه بعث جمله بداند الفرار

یاد از تمامی شهدای عزیز ما

گشتند به خون خویش شناور حسین وار

امروز اگر که وطن ماست سرفراز *** بوده ز شهامت شهدای علی تبار

یک عده ای که جان بنمودند فدای دین *** منصوروار جمله برفتند سوی دار

تنها نه جان خویش نمودند فدای دین *** کردند وصیتی که بماند به روزگار

حرف تمام بود که ای بازماندگان

رهبر کنید یاری باشید سر به دار

ص: 112

نهم دی ماه

سلامم بر تو ای فرزانه رهبر *** که باشی یادگار از نسل حیدر

علی نام و علی خلق و علی خوی *** به دنبالت همه مانند قنبر

تو آن فرمانده کل قوایی *** جهان را جملگی باشی تو سرور

چراکه یادگاری از خمینی

در این کشور به ما سبط پیامبر

همه ابعاد بی باک و شجاعی *** به مانند علی شیر غضنفر

جهان ظلم باشد با تو دشمن *** به آن ها همچو کوهی در برابر

ایا رهبر خدا پشت پناهت *** بود دست خدایت یار و یاور

پس از سی سال اینک جمعی از نو

نمودن خون، دل پاکت برادر

ص: 113

بر شاعران ناب سلامی ز راه دور

بر شاعران ناب سلامی ز راه دور *** هرلحظه ای که شعر شما می کنم مرور

بالم به خویش چون که ادب نزد ما بود *** زین رو مراست بر همه عالم بسی غرور

کشور علم و ادب کشور ما ایران است

منبع جود و سخا جایگه خوبان است

هر چه خوبان همه دارند در او پنهان است *** رو به رشد است و جوان، جای هنرمندان است

در شجاعت و شهامت و وفاداری و عهد *** همچو خون، حب وطن در رگشان جولان است

در جهان کشور معروف ادیبان باشد

حافظ و سعدی و فردوسی و صدها آن است

کرده اثبات ز خون شهدایش اینجا *** آنکه ذلت نپذیرد به جهان ایران است

جنگ هشت ساله چو تحمیل نمودند به ما *** جمله دیدند که این مملکت شیران است

یک وجب خاک عزیزش نگرفتند به زور

حال، سرزنده و پاینده چنان طوفان است

غربیان جمله بدیدند هنرمندانش *** علم بشکافت که این کار خردمندان است

راه دوری نبود که به فضا ره یابند

چون بمانند علی رهبر بر ایران است

ص: 115

مردان کارزار

در بهمن مقدس پنجاه و هفت من *** یادی کنم حماسه مردان کارزار

شیر اوژنان و صف شکنان گه نبرد *** رزم آوران و شیر شکاران پاسدار

یاد آورم بسیجی بی ادعا که او *** در راه دین و میهن خود گشت جان نثار

یاد از همافران دلیری که چون عقاب *** آن کرکسان بعث نمودند تارومار

ص: 117

شهید مدافع حریم

فرستم درودی به یاران پار *** سلامی ز ما بر شما مهدیار

تو ای حامی عمه زینب سلام *** حقیقت تویی یار خاص امام

تویی که ز چشمت گذشتی جوان *** کنند افتخار از تو ایرانیان

ص: 118

شهید خان طومان

دلم با بچه ها امشب میان خان طومان است *** شنیدم کربلای دیگری از نسل ایران است

اخیراً گیر کرده بچه ها در خاک سوریه *** به دور شیر مردان عده ای غول بیابان است

مفری نیست آنجا از سه جانب حمله ور گشتند *** غریبی یک طرف یک سرگروهی نامسلمان است

اگر داعش رسد دستش به ما ایرانیان آنجا *** تمام حامیان زینب از خیل شهیدان است

ص: 119

شهید

چه سخت است مرگ سربازی *** که به خانه نیاید و میرد

بی گمان مادر چنین سرباز *** تا خبردار گشت می میرد

بیست تن از مدافعان وطن *** این چنین راه جانشان گیرد

شهید محمد قائدی هم اکنون در منزل مادر و در آغوش مادرش پس از 32 سال / لامرد

سی ودو سال بودم انتظارت *** که این گونه نشینم در کنارت

بسان پیر کنعان کور گشتم *** چگونه سر کنم کنج مزارت

نمی پرسی که ای مادر چه بگذشت؟ *** بدون روی من لیل و نهارت

شدم پیرو زمین گیر از فراقت *** ببینم ای گل نرگس بهارت

ز بوی خاک جسمت گشته بینا *** دو چشم مادر زار و فگارت

ص: 121

نامه ای به حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف

مهدیا بنگر به ایران سربه سر غوغا شده *** فقر و بدبختی نصیب شیعه در اینجا شده

عده ای در فکر چاپیدن ز مال مسلمین *** من نمی دانم چه بلوایی نصیب ما شده

از علی دم می زنند با عدل آن شیر خدا *** این بلوف ها گوییا کف بر لب دریا شده

بهر ما گفتند علی انبر به آتش می نهاد *** آتش آن انبر اینک بر دل ماها شده

شمع بیت المال گر خاموش می کردی علی *** صد هزاران شمع روشن محفل این ها شده

داغ پیشانی شده پروانه کسب وطن *** هرکه داغش بیش باغش جنة المأوا شده

خاوری از یک طرف زنجانی از سوی دگر *** گوییا یابن الحسن، وارث به خون ما شده

شهر بی دروازه هم بهتر بود از این وطن *** فیش های آن چنانی صاحبش رسوا شده

وای بر ما وای بر ما زین مصیبت آه آه *** قلب رهبر خون ز دست عده ای گمره شده

سیدا بس کن دل رهبر مکن خون بیش از این *** سهم ایشان هم چو زهرا میخ از درها شده

ص: 122

مردم ایران زمین

عجب مردمی دارد ایران زمین *** سیاست به خون تمامی عجین

همین که شکم ها بشد سیر نان *** سیاسی شوندی ز پیرو جوان

فضای مجازی تریبون شده *** دل کشور از دستشان خون شده

شما که از این کشور خود درید

چرا آبرو از وطن می برید

در اینجا اگر دزدی و اختلاس *** شده باب، افتند بر التماس

هر آن کس خورد خون مردم یقین *** نباشد ز مردان ایران زمین

نفوذی دشمن در این خاک پاک *** زده خویشتن جا و او نیست باک

اگر ذره ای بود او اهل دین

نمی کرد دزدی در این سرزمین

چراکه وجب در وجب خاک ما *** جوانی به خفته است در هرکجا

کمین ستمگر خدای جهان *** نشسته است ناظر یقین ای جوان

دوباره گلستان شود خاک پاک *** ز دزدی یک مشت خائن چه باک

کسانی که دزدی ز ما می کنند

اروپا ببینند چها می کنند

کنم خواهشی که رهایش کنید *** الف را رها فکر بائش کنید

هر آن کس به دزدی برد مال کس *** کجا دیده ِای آورند مال پس

بپاییم تا دزد بار دگر *** دوباره نیاید در این رهگذر

حسین نژاد خیرگویی

ص: 123

رهبر

سید علی خامنه ای رهبر است و ما *** سرباز کوی حضرت ایشان بر این دریم

لب تر کند ز پیر و جوان از بسیج ما *** بر گرد حضرتش همه مانند قنبریم

گویم به ضرس قاطع خود بشنوند همه *** فرمان غیر رهبر خود ما نمی بریم

یادگار هشت ساله

من یادگار هشت ساله از نبردم *** هرگز ز اهدافی که دارم برنگردم

من یک بسیجی یادگار از امامم *** سید علی طوفان و من هم مثل گردم

هرگز فضاهای مجازی بهر من نیست *** آماده ام آماده این جنگ سردم

فرمان ز رهبر گر رسد بر دیده منت

شمشیر آتشبارم و فولاد سردم

از من به دشمن گو بسیجی زنده باشد *** هرطور می خواهی بگرد تا من بگردم

یک دست من قرآن و یک دستم تفنگ است *** رطبا لسانم این زبانم چون شرنگ است

با رهبری عهدی که بستم پایبندم *** غیراز خط رهبر برایم عار و ننگ است

دنیا رود یک سو اگر رهبر به یک سو

دنبال رهبر سیدا مثل پلنگ است

صدپاره می سازم تن دشمن به دندان *** این شعرمن بر قلب دشمن چون خدنگ است

ما منتظر بر رهبر دنیا و دینیم *** ما پیرو خط امیرالمؤمنینیم

امید ماها این بود مهدی بیاید *** تا حضرتش ناید کجا از پا نشینیم

بی وفایی کرسی ریاست

سرانجام کرسی همین است و بس *** که آخر نمی ماند ازبهر کس

مبند دل به کرسی که آخر فناست *** مهم این بدان وحدت بین ماست

(8/12/94)

سپاهی

روزی که لباس سبز بر تن کردم *** ترک بدنم از سر و گردن کردم

روی سخنم به دشمن دین این است *** دنیای شما حساب ارزن کردم

چون معتقدم جهان و مالش فانی است *** فردوس برای خویش خرمن کردم

ما را بکشید زنده و جاویدیم *** هشت سال میان جنگ خون رقصیدیم

یک ذره عقب پا ننهادیم همه *** چون جایگه خویش به عینه دیدیم

اکنون به شما شغال ها می گوییم *** هرجا بروید لاشتان می جوییم

گر خامنه ای اشاره فرماید ما *** سردر قدمش جمله نماییم فدا

چون یاور دین حامی او هست خدا *** والله جهان نمی شناسد ما را

شهید

گمان مبر که شهید همچو مردگان شماست *** شهید زنده و این آیه از کلام خداست

خدای گفته به وصف شهید این آیه *** شهید زنده و با انبیاست همسایه

کسی که در ره حق جان دهد نمی میرد

همیشه زنده دوباره از خدای جان گیرد

شهید جزء شهود است شاهد فرداست *** شفاعتش به کسانی که خواست رواست

بنازم همت آنان چو پیر و چو برنا *** به جنتند تمامی کنار شیر خدا

نشد نصیب شهادت مرا و حیرانم

صلاح آنچه خدایم بخواهد ارزانم

بله زمانه چنین است تا که ما مانیم *** برای عترت اطهار نوحه ای خوانیم

من عمر خویش در این راه انقلاب سپر *** نمودم و نروم هیچ گاه راه دگر

به خط رهبر فرزانه ام نه خط دگر

خمینی است و علی خامنه مرا رهبر

به حق حضرت زهرا که مادر ماهاست *** شهادت راه خدا سعادت عظماست

ص: 130

بصیرت

هیچ میدانی بصیرت چیست ای جان پسر *** بابصیرت باش تا باشی به دنیا باهنر

آنکه باشد با بصیرت می دهد تشخیص ره *** چه کسی حق است و دیگر ناحق از این رهگذر

موریانه دشمن است و گرگ هم یک دشمن است

این صدای پا ندارد گرگ می سازد خبر

با صدای گرگ از خود می نمایی تو دفاع *** موریانه می زند بر جان شیرینت شرر

بابصیرت اشعری ها را شناسد در زمان *** بی بصیرت مالک از حمله برون آرد به در

بابصیرت پی نماید اشتر جنگ جمل

بی بصیرت می کشد شمشیر روی راهبر

بابصیرت همره مولای خود جان می دهد *** بی بصیرت می زند بر جان مولا نیشتر

بابصیرت باش سید این زمان باشد مهم *** با علی می باش تا باشی به دنیا نامور

ص: 131

خلیج فارس

فرصتی یارب بده شیطان بکوبم من به هم *** دشمن ایرانی و ایران بکوبم من به هم

گر کسی نام خلیج فارس غیراز آن برد *** آتش افروزم به خشم و آن بسوزانم به هم

عید نوروز

عید نوروز است ما را پیش رو *** ای برادر با تو دارم گفت وگو

زین میان باشند یک مشت فقیر *** گر که داری مال پس دستی بگیر

در صفات متقین گفته خدا *** هست انفاق آمده گفته به ما

ص: 133

رهبری باوقار می بینم

رهبری باوقار می بینم

مردمی استوار می بینم

روبروی ترامپ و بنیامین

لشکری پاسدار می بینم

دهه پنجمین شده آغاز

مژده وصل یار می بینم

مملکت می رود به سوی جلو

دشمنان جمله خوار می بینم

داعش و حامیان جلادش

همه را در مزار می بینم

جای مستکبران ضعیفانند

وعده کردگار می بینم

هرطرف می شود بسان جنان

مملکت پربهار می بینم

دزد اموال کشور ایران

حکمشان سوی دار می بینم

مختلس اختلاس کمتر کن

من ترا چون شکار می بینم

شد چهل ساله کشور ایران

بیمه از سوی یار می بینم

مهدی آن آخرین امام زمان

صاحب این دیار می بینم

سیدا شاد باش و محکم باش

دشمنان در فرار می بینم

(اسفند ماه 1397)

ص: 135

تشییع شهداء

آن زمانی که به جنگ دشمنی بعثی برفت *** سرو نازی بود زیبا شد شهید و برنگشت

حال برگشته پلاک و استخوانی بیش نیست *** واقعاً همت نمودی و نخوردی تو شکست

پس بیا در پیشواز این شهیدان وطن *** این عزیزانی که وقت جنگ پوشیده کفن

همت مردانه می خواهد گذشت از جان و تن *** پیشواز آیید ای ایرانیان از مرد و زن

گرچه باشد استخوانی بهر مادر نوگل است *** بهر بابا در گلستانش بسان بلبل است

خواهشی دارم به تشیع شهیدان این زمان *** جملگی آیید تا بینند خیل دشمنان

این شهیدانی که می آیند بعد از سال ها *** این سبک بالان باشند صد هزار از لاله ها

(اسفند ماه سال 1397)

سرم نذر سر سردار بی سر

در این دنیا نه خواهم مال و همسر *** سرم نذر سر سردار بی سر

سری که بر تن ما هست امروز *** همه بهر جنابت مثل قنبر

خدایا رهبر ما را نگهدار *** که باشی در جهان ثانی حیدر

جهانی دشمن ایرانمان است *** چو کوهی دشمنان باشد برابر

سلامم بر تو ای فرزانه رهبر *** در این دنیا که باشد روز محشر

علی نام و علی خلق و علی خوی *** فدای قطره ای از اشک رهبر

بده فرمان همه آماده هستیم *** سرم نذر سر سردار بی سر

ص: 137

وجود علی (مقام معظم رهبری)

نسیم صبح سعادت عجب فرحناک است *** خوشا کسی که در این صبح قلب او پاک است

به پیشواز نماز طلوع بیدار است *** ز فکر رفتن مردان حق دلش چاک است

نوشته اند اگر مُرد عالمی این دان *** غمش به عالم اسلام بس اسفناک است

شکاف در دل این سد اگر پدید آید *** برای مردم آن مملکت خطرناک است

خدای مملکت ما به حق صاحب عصر *** نگاه دار که در بین این جهان تاک است

امید ماست بیاید امام و صاحبمان *** نه ما که حضرت ایشان امام افلاک است

اگر جهان همگی دشمن است از این است *** چراکه حافظ اسلام و دین همین خاک است

بخواب راحت و آسوده سیدا امشب *** که تا وجود علی هست ما کجا باک است

که هم شجاع و دلیر و نترس و بی باک است

ص: 138

عید

ای دگرگون کننده دل ها *** ای پدیدآورنده گل ها

ای که شب را به روز می آری *** عادلا برترین عادل ها

حال ماها به احسن الاحوال *** برسان حل نمای مشکل ها

تا که این عید جمله از مردم *** بنشینند خوش به محفل ها

جاممان پر نما محبت خود *** و بنوشان همچو ناول ها

لذت این جهان بده به کسی *** که بود خل ترین از خل ها

لیک بر دوستان خویش عطا *** عقل کن تا شود ز عاقل ها

چون که عاقل نباشد از پی مال *** مال بی عقل آخر است زوال

گرچه خوب است مال و دولت و زور *** لیک باید خدا دهد اقبال

ورنه صدها قوی و زورمدار *** یا که مارش بخورد یا که شغال

آنکه راه خدا گرفت به پیش *** می رساند خداش اوج کمال

بی خدایان عصر خویش نگر *** یک به یک چون مبارک دجال

چون خدا را رهای بنمودند *** دادن از کف تمام جاه و جلال

آنکه با مردمش بدی بنمود *** عاقبت می شود چنینش حال

پند بسیار باشد ای دانا *** سیدا بس نما و بیش ننال

مدتی هست شعر میگویی *** چه کسی کرد حضرت تو سؤال

زنده ای یا که مرده ای اینجا *** تو که دائم بُدی به قیل و به قال

بخت اگر بد بود برای کسی *** هنرش کس نمی خرد به سفال

سی ودو سال کار من خواندن *** بود این بود مرا مه و سال

جبهه رفتم هزار کار دگر *** کردم این گونه باشدم احوال

کنج خانه غریب و تنهایم *** کرده گیجم هزار فکر و خیال

*****

ص: 139

سوم شعبان، روز پاسدار

این سخن باشد ز مرد روزگار *** کاش بودم چون شماها پاسدار

او که خود روح خدا بود این بگفت *** زین کلامش شد جهانی در شگفت

کاش بودم من به مانند شما *** پاسداران حافظ خون خدا

روز میلاد حسین ابن علی *** داد این درّ گران را صیقلی

داد فرمان پاسدار راستین *** حضرت روح خدا در واپسین

گر نبودی این سپاه بیکران *** این زمان نامی نبود از بی کسان

آری این باشد سپاه پاسدار *** که نموده امنیت را برقرار

ای برادر این ترامپ بی حیا *** حرف هایش نیست یک غازی بها

آمده هرسو به افرادش فشار *** می زند این حرف ها لیل و نهار

حال بشنو احمق از من این سخن *** که همین باشد کلام مرد و زن

ای ترامپ از عصبانیت بمیر *** عاقبت گردی به دست ما اسیر

نوچه هایت می روند از این دیار *** تو هم از این منطقه سازی فرار

هست تا آخر سپاه پاسدار *** بی شمار است بی شمار است بی شمار

لباس سبز

در جنگ با دشمن عقب ننشسته ام من *** جنگنده ام تا تیر باشد در خشابم

من آن اشداء علی الکفار باشم *** در مهربانی با خودی ها چون سحابم

فرماندهم روح خدا بوده هم اینک *** در خدمت این سید عالی جنابم

خامنه ای باشد اولی الامر زمانم *** فرمان پذیرم خادمم اهل کتابم

قرآن کتابم کعبه قبله من مسلمان *** من پیرو مولا علی با این حسابم

دارم لباس سبز بر تن خاکیم من *** در سیل خوزستان بود خاکی ثیابم

شیطان اگر با لشکرش آید به جنگم *** باشم میان جنگ حتی با سقابم

سید که روزی بوده خود رزمنده گوید *** باشد صدای توپ ها چنگ و ربابم

مبعث رسول

درزمانی که عرب جاهل بود *** غافل از خالق و اهل دل بود

آن زمان دخترکان معصوم *** جای آغوش پدر در گِل بود

دفن می کرده و با صد شادی *** مگر آن کس که به وی مایل بود

زان میان اسوه تقوا و ورع

فکر این قوم بنی هندل بود

تا خدا داد به او یک دختر *** دختری مثل گل نیلوفر

نام او فاطمه بنهاد رسول *** تا دهد درس بزرگی به بشر

فاطمه مادر سادات گرام *** یازده اختر از او هست امام

شوهرش وارث و والی به جهان

چهارده نور خدایند تمام

عید مبعث همه شادیم بیا *** رونماییم به درگاه خدا

ای خدا صاحب ما را برسان *** چون که ناجی است بر کل جهان

سیدا تا بتوانی بسرا *** شعر در منقبت آل عبا

دهه فجر

ما که می گوییم مرگ بر آمریکا *** قصد ما باشد ترامپ بی حیا

مرگ بر بولتون دیگر بر پمپئو *** دشمن ما این سه تا در روز و شو

این شعار مرگ نه بر مرد و زن است *** بلکه بر دیو دو سر اهریمن است

مرگ باید گفت بر شخص ترامپ *** تا بسوزد همچو سیم بین لامپ

پمپ آب هم خازنش آتش بزن *** جان بولتون آر با دستان ز تن

الغرض بیست ودو بهمن بیا *** خاطراتش زنده گردان از وفا

ماه بهمن رمز پیروزی ماست *** ماه بهمن، ماه پرفیض خداست

خمینی

سالگرد اسوه تقوا خمینی کبیر *** تسلیت بر پیروانش جمله از برنا و پیر

بیست وهفت سال از غمش زاری کنان *** مردم خوب و نجیب و هم دلیر

آن امامی که نمودی ما را رها *** از غل و زنجیر یک مشت شریر

روز قدس

ای مسلمانان مسلمانی چه شد؟ *** دینتان یک باره از چه آب برد

این جهان فانی است ماها رفتنی *** پس مخور غصه اگر مثل منی

گیرم آری عمر نوح اینجا به کف *** یا چو لؤلؤ جا بگیری در صدف

سهم ما یک چند متری از کفن

نیست در دنیا چو مرد یا که چو زن

من به مانند شما بودم جوان *** حال پیرم گوشه ای در این جهان

شصت سالم باشد و رفته قوا *** نیست پیری ای برادر جان دوا

پس مشو غرّه در این دنیای دون *** وقت پیری می شوی خوار و زبون

یاد دارم از جوانان غیور

مرده و خوردند آن ها مار و مور

دین مده از کف در این دنیای پست *** از گناهان کن فرار ای پیل مست

آدمیت رفته از کف گوش دار *** فکر خود می باش در این گیرودار

یک نگاهی کن به اطراف و ببین *** حال روز جمع ما و مسلمین

از یمن تا سوریه یا که عراق

بر فلک رفته است بانگ الفراق

مردم بحرین و افغان این چنین *** در فلسطین داد یا للمسلمین

بی گمان آخرزمان این عصر ماست *** دین فقط بر درد حرمانت دواست

گر مسلمانی بیا در این مسیر *** یا که چون ناآگهان درجا بمیر

جمعه آخر در این ماه خدا

روز قدس عالمی باشد بیا

ص: 150

شهدای منا

یاد آرم از شهیدانی که در بیت خدا *** کشته گشتند به دست فهد از راه جفا

دست آمریکا ز آستین فهد بیرون شد *** قامت پاک شهیدان همگی گلگون شد

بن سعود آن سگ ملعون که چنان شمر و یزید *** کرد در عرصه تاریخ رخ چنگیز سفید

کشت زوار خدا مردک پست و پلید *** تا که خوشحال نماید ملک کاخ سفید

ابرهه بار دگر خواست نماید ویران *** حرم امن خدا محو شود روی جهان

بله این است جفاکاری و بی ایمانی *** شده سلمان سعودی چو فهد او جانی

او که زوار خدا کشت و این اهل یمن *** هیچ رحمی نکند کودک و مرد و بر زن

ص: 151

حضرت رقیه علیها السلام

من رقیه دختر شیرین زبان شاه دینم *** غنچه نشکفته از باغ امیرالمؤمنینم

مرقدم در شام باشد گوشه ای از یک خرابه *** گرچه خود از بهترین گل های در روی زمینم

من زمانی که سر ببریده بابا بدیدم *** از تمامی ستمکاران عالم دل غمینم

روز تا شب دست های در دعا سویم دراز است *** از خدا خواهم شفای جملگی از زائرینم

اشک چشم شامیان کی می شود خشکیده چون من *** با سر ببریده بابا نمودندی قرینم

ص: 152

جاهلیت عرب یا عصر جاهلیت

درزمانی که عرب جاهل بود *** غافل از خالق و اهل دل بود

زان میان اسوه تقوا و ورع *** بین این قوم دغا منزل بود

همگی مست به دنیا بودند *** گوییا عقل همه زایل بود

گر زنی دخترکی می زایید *** جای آغوش پدر، در گِل بود

دفن می کردن و با صد شادی *** مگر آن کس که به وی مایل بود

کرنش بت همگی می کردند *** جهل در بین همه کامل بود

لخت و عریان به طواف کعبه *** کار آن قوم ابد جاهل بود

آبشان تلخ غذاشان سوسمار *** رعب و وحشت همگان شامل بود

بین آن قوم یکی بود امین *** بین جهال عرب عاقل بود

ص: 153

مناسبت میلاد پیامبر صلی الله علیه وآله

آمد ربیع و مژده می دهد وصال یار *** میلاد احمد است مسلمان هوشیار

در هفته ولادت ایشان که وحدت است *** صحبت ز وحدت همگانی بده شعار

دشمن کمین نشسته که گوید ز اختلاف *** این اختلاف ماست که دارند کارزار

آن ها به کار خویش نشسته در کمین *** یک ذره اختلاف کنندی دوصد هزار

عاقل کسی که گوش ببندد از این ندا *** گوشت ببند تا که نگردی به غم دچار

بگشای چشم، مردم سوریه را نگر *** بیچارگان شدند زن و مرد پاره پار

یک سو یمن برادر خود می کشد چرا؟ *** از دست آن سعودی ملعون نابکار

این ها تمام ریشه اش از اختلاف ماست *** پر گشته چشم جمله مسلمان از این غبار

بشنو کلام رهبر فرزانه ات به دهر *** این است کلام حضرت ایشان به روزگار

بربند لب برادرم این روزگار تلخ *** ماها برادریم تمامی در این دیار

شیعه به قبر خویش خوابد و سنی به قبر خویش *** با رهبری به عرصه دوران قدم گذار

ص: 156

اشعار در رثای یار امام و رهبری

دریغ و درد که یاران انقلابی ما *** یکی یکی به سفر رفته و خرامیدند

میان خانه گوری به دوراز همگان *** هزار حیف که تا وقت صور خوابیدند

هر آن گلی که صفا داشت باغبان چیدش *** بسان گل چه شوی این بدان ترا چیدند

به پیش فصل بهار است گل خزان گشته *** فراق گل همه از بلبلان نالیدند

برفت هاشمی آن یار انقلاب اینک *** به آسمان دل ما بسان ناهیدند

نمی کنیم فراموش روز حادثه ها *** همان زمان که به دشمن چو شیر غریدند

بس است سید بیچاره شعر کوتاه کن *** که دشمنان زمانت چه وعدها دیدند

ولی به کوری چشم تمام، خامنه ای *** به مرگ هاشمی و رفتنش بنالیدند

ص: 157

تسلیت بر رهبر فرزانه ام

تسلیت بر رهبر فرزانه ام *** روشنی بخش دل دیوانه ام

از فراق هاشمی دل تنگ شد *** آن امام و آن چراغ خانه ام

بر سلامت رهبرا بادا سرت *** زنده باشی گوهر دردانه ام

مرگ حق می باشد و باید رویم

می کند مرگ از جهان بیگانه ام

رهبرا در این مسیر زندگی *** روی تو شمع است و من پروانه ام

گرچه می سوزم شب روز از فراق *** دل خوشم در کنج این ویرانه ام

در حریمت قمری بی بال و پر *** نه به فکر آبم و نه دانه ام

چون ولی امر ما باشی یقین

درمیان شانه من دندانه ام

فروردین و عید نوروز

ماه اسفند ز ره می آید *** بعد اسفند رسد فروردین

عید نوروز دهد مژده به ما *** که در این سال به خانه ننشین

گشته سرسبز در و دشت و دمن *** سبز پوشیده در این فصل زمین

سفری می طلبد در این سال

بروی پاس بداری آیین

دشت و صحرا شده سیراب ز آب *** هست سرسبز چنان خلد برین

متفاوت بود این سال رفیق *** بهر رفتن به سفر تهیه ببین

عرض تبریک ز سید به شما *** شاد باشید به هرسال چنین

خدایا مهدی زهرا نیامد

رجب آمد دعایی کن که شاید *** امام بی کسان از غیب آید

خداوندا نگاهی کن به ماها *** فرستش تا غم از دل ها زداید

دل بیچارگان پر گشته از غم *** به هر جمعه چنین گوید دمادم

خدایا مهدی زهرا نیامد

چه سازد بینوا اولاد آدم

به هرجا رو کنی جنگ و جدال است *** دیار مسلمین پر از قتال است

ز غصه سر رود روز و شبانم *** الف قد بودم اینک مثل دال است

رفیقان عیدتان بادا مبارک *** به زیر سایه حی تبارک

بهار اینجا دوچندان خوب باشد

دلم از دوری یاران زند لک

(11/1/96)

ماه محرم

شیعیان از ره محرم می رسد *** بهر ماها ماه ماتم می رسد

این محرم محترم باید شمرد *** ماتم مظلوم عالم می رسد

خواهم از تو شیعه با شور و نوا *** زنده سازی خاطرات کربلا

تا توانی بانوا فریاد کن

از حسین و کربلایش یاد کن

تا بداند دشمن دین خدا *** شیعه باشد زنده با کرببلا

آنکه با کرببلا بیگانه است *** شک مکن در این جهان دیوانه است

داستان اهل بیت مصطفی *** کشتی نوح است بهر شیعه ها

ناخدایش هم حسین است و علی *** پس مرو جای دگر گر عاقلی

فاطمه علیها السلام گنجینه اسرار

فاطمه آن گوهر گنجینه اسرار بود *** او شهیده از جفای تیزی مسمار بود

مادر بابای خود بود و امام او علی *** همسر شاه ولایت حیدر کرار بود

یازده اختر که در عالم امام عالمند *** مادر آن ها همین صدیقه احرار بود

چهارده نورند این ها اختر برج ولا *** سرور عالم همین زهرای خوش رفتار بود

حامی اصل ولایت شافع روز جزا *** مادر ما کی سزاوار درودیوار بود

آنکه آمد با لگد زد بر در او مسلم نبود *** دشمن دین بود ایشان در عمل مکار بود

وای بر آنکه چنین گستاخ شد بعد رسول *** قنفذ بی رحم یار آن جفا کردار بود

خانه وحی خدا آتش زدند آن ناکسان *** غافل از آنکه محمد ناظر رفتار بود

ص: 162

عید

خداوندا قلوب دوستانم *** دگرگون کن که باشند شاد هرسال

خوش و خرم میان خانواده *** به دورهم بدون غصه مال

بگویند و بخندند و بجوشند *** تمام حالشان کن احسن الحال

ص: 163

وداع با امام

چگونه ترک نمایم کنارت ای شه خوبان *** گدای گوشه درگاه توست شاه جهان

دلم کنار ضریح و روم به امر ولی *** که اوست نائب مهدی مرا امام زمان

خدای حافظ ایا پادشاه هر دو جهانم *** برای من همه چیزی مرا چو روح و روان

خدای حافظ این بارگاه قدسی باد *** بسان آدمم و می روم ز باغ جنان

شود دوباره بیایم دمی به پابوست *** که خادمی تو باشد به از ریاض جنان

چهارده خرداد سالروز رحلت امام امّت امام خمینی حقیقت تاریخ

چهارده خرداد آمد بار دیگر از سفر *** تا زند از مرگ رهبر بر دل وجانم شرر

رهبری که بعد دینی بود بر ماها پدر *** دل برید از ما همه زد سوی جانان بال وپر

رهبرم باشی کجا زین مصیبت آه آه

او که عزت داد بر مستضعفان یادش به خیر *** او که شد روشنگر راه جهان یادش به خیر

او که بودی بر تمامی مهربان یادش به خیر *** بیست ودو سال است رفته زین فنا سوی بقا

رهبرم باشی کجا زین مصیبت آه آه

زنده کردی دین جدّش کشور ایران زمین *** تا شود الگوی خوبی بر جمیع مسلمین

رنج ها دیدی به دنیا از گروه فاسقین *** گشت از سعی و تلاشش کشور ما باصفا

رهبرم باشی کجا زین مصیبت آه آه

کس نبودی در خیالش هیچ باور یا گمان *** سرنگون گردد ز یمن مقدمش شاه زمان

آن که بودی خائن ما، نوکر بیگانگان *** شد فراری مردم ما گشت آزاد و رها

رهبرم باشی کجا زین مصیبت آه آه

ص: 165

امام علی علیه السلام

علی علی جان علی علی جان علی علی جان علی(2)

شاه ولایت، باب امامت، شافع امّت علی *** شیر شجاعت، کان مروّت، باعث عزّت علی

ماه منوّر، ساقی کوثر، وارث منبر علی *** ولی داور، حیدر صفدر، از همه بهتر

علی علی علی مولا علی علی مولا علی مولا علی(2)

کسی که باشد وصی احمد پس از وفاتش چنین *** روند کنارش زنند به یارش همان امام مبین

چه چاره جوید به چاه گوید ز دست قوم لعین *** برفتن هرسو بریدن از او بگشته خانه نشین

علی علی جان علی علی جان علی علی جان علی(2)

همسر زهرا روان به صحرا شبانه ناله کنان *** چها کند آن امام تنها میان قوم خسان

ز مارقین و ز قاسطین و ز ناکثین زمان *** گروه گمراه به ضد آن شاه به آشکار و نهان

علی علی مولا علی علی مولا علی مولا علی(2)

علی ما هم گرفته ماتم ز دست بعضی چنین *** در این زمانه به هر بهانه دلش کنندی غمین

به یک طرف دشمنان و یک سو گروهی از دوستان *** نشانه رفتن به سوی این نائب امام زمان

علی علی جان علی علی جان علی علی جان علی(2)

ص: 167

میلاد امام علی علیه السلام

لافتی إلا علی جبریل گفت *** آن که آرد وحی بر پیغمبران

احمدش هارون بنمودی خطاب *** چون که باشد اولین از عابدان

گر که پیغمبر پس از او آمدی *** این علی بودی پیامبر بی گمان

خاتم پیغمبران چون او بود *** شاه دین باشد امام شیعیان

زوج زهرا باب شبیر و شبر *** قاسم دوزخ و وارث بر جنان

سیزده از ماه رجب شیر خدا *** شد تولد آن ولی مؤمنان

تهنیت گویم به شهر شهریار *** از سوی جمع و تمام شاعران

بعد آن هم بر همه خرد و بزرگ *** شیعیان و پیروان و دوستان

(15/3/1390)

ص: 168

میلاد سبط اکبر امام مجتبی علیه السلام

سبط اکبر، پور حیدر پا نهاد اندر جهان *** شد جهان یکسر ز نورش گلشن باغ جنان

نیمه ماه مبارک آن امام دومین *** زاده شد از فاطمه آن برترین حوریان

چون تولد شد ببردندش به پیش مصطفی *** در بغل بگرفت بوسیدش سر و دست و لبان

صلح او کمتر نباشد از قیام کربلا *** چون زمینه ساز آن نهضت فراهم شد به آن

تهنیت گویم به حضاری که امشب آمده *** از برادرهای خوبم با جمیع خواهران

حضرت صادق امام ششمین گفت این حدیث *** وصف جمع شیعیان خوب خود با این بیان

شیعیان از طینت ما خلق بنموده خدا *** این بود از افتخارات جمیع شیعیان

شادی ما شاد می باشند و هنگام عزا *** جملگی ناراحتند و بر سر و سینه زنان

گفته پیغمبر به وصف هم حسین و هم حسن *** هر دو می باشند سید از جوانان جنان

گر بگرید چشم هایی بر حسن از سوز دل *** نیست گریان همچو چشمی روز محشر ای فلان

ص: 169

جنگ علی علیه السلام با مرحب خیبری به مناسبت سیزده رجب المرجب

جنگ خیبر بود و مرحب مست می دادی شعار *** روبرو هر کس به او می گشت می کردی فرار

بارها فرمود پیغمبر نمی باشد کسی *** دین حق یاری نماید پیش روی این سوار

کس نبودی جرئت رفتن میان آن همه *** تا رسیدی نوبت آن حیدر دلدل سوار

ص: 170

به مناسبت فرارسیدن ماه شعبان المعظم

ماه شعبان بازآمد از سفر *** هیچ داری از گل زهرا خبر

عیدها می آید و مولودها *** ما همه چشم انتظاریم مهدیا

از چه رو در پرده غیبی نهان *** ای که باشی وارث پیغمبران

وارث آدم بیا آدم ببین *** آدمیّت مُرد بر روی زمین

هم چو ابراهیم برگیر آن تبر *** جمله بت ها را بخشکان از هنر

وارث موسی تو برگیر آن عصا *** آمریکا فرعون باشد عصر ما

غرق بنما ده نجات سبطیان *** سامری ها را سر جاشان نشان

وارث عیسی نما عیسی خبر *** گو که طولانی شده از چه سفر

چرخ چهارم از چه دل خوش کرده ای *** بینوایان را زیادت برده ای

وارث احمد جهان در قرن ما *** گشته جولان گاه ظلم آمریکا

عده ای بحرینیان از مرد و زن *** روز و شب باشند در رنج و محن

ای سلیمان شهر بلقیست سبا *** دست یک ناصالحی گشته فنا

کشور لیبی بود نامی ز او *** غربیان کردند آن را زیر و رو

مردمش آواره اند و دربه در *** لطف بنما حال این ها را نگر

در فلسطین جوی خون باشد روان *** روز و شب دارند بانگ الأمان

غزه هم محصور از دست یهود *** داده اند از کف همه بودونبود

مردم افغان بیچاره نگر *** جملگی آواره در کوه و کمر

کن نگاه ویژه اوضاع عراق *** حرفشان این است مولا الفراق

هرکجا آزاده باشد از جفا *** ظلم ها بیند ز دست آمریکا

حال که دنیا شده از او بری *** روی آورده به جنگ سایبری

سیّدا بنما دعایی این زمان *** تا بیاید مهدی صاحب زمان

(12/4/1390)

ص: 173

رحلت امام

ای امام ای ناجی اسلام و دین *** ای که بودی در شجاعت برترین

نام تو ثبت است در تاریخ ما *** گر چه شد از رفتنت دنیا غمین

یاد تو تا زنده باشم در دلم *** مهر تو ممزوج با آب و گلم

سال ها گر بگذرد عمر جهان *** نام تو بر تارک آن جاودان

چهارده خرداد شد بار دگر *** تا شوم از هجر داغت نوحه گر

یاور مستضعفان یادت به خیر *** محرم بیچارگان یادت به خیر

ای که بودی همچو کوهی پا به جا *** همره درماندگان یادت به خیر

رفتی و کردی وصیت این چنین *** می روم از خدمت مستضعفین

لیک باشد فکر و ذکرم زیر خاک *** بر فقیران جمله در ایران زمین

با ضمیری پاک ازاینجا می روم *** هم نشین با آل طاها می شوم

بعد مرگم از شما خواهم شما *** جمله باشید یاور دین خدا

این وصیت با شماها می کنم *** چون در آنجا هم به فکر میهنم

جملگی باشید یار انقلاب *** تا نگردد دست نااهلان خراب

هم زن هم مرد هم پیر و جوان *** حامیش باشند تا در پای جان

دشمن بسیار باشد بعدازاین *** تا بگیرند از شماها اصل دین

با حصار وحدت ای ایرانیان *** حفظ بنماییدش از شر خسان

حال گویم با امامم شرح حال *** تا که آگه گردد از این قیل وقال

بعد مرگت عده ای دنیاطلب *** جان ما آوردن این ها تا به لب

اولین کاری که کردند این گروه *** عکس تو آتش زدند بی گفت وگو

آمدند در کوچه و پس کوچه ها *** آتش افکندند در اموال ما

کینه ها شد بعد مرگت آشکار *** دست آن یک عده دور از این دیار

با نقاب دوستی پیش آمدند *** گرگ ها با صورت میش آمدند

ص: 174

بعد رحلت رسول الله صلی الله علیه وآله

چون چشم بست احمد مرسل از این دیار *** کردند با علی ز جفا هر سه کارزار

خانه نشین بشد ولی امر کردگار *** سید بس است اشک به مظلومیش ببار

خانه ای دارم سراغ آن خانه است سر جلی *** خانه شاه ولایت ثانی هارون علی

آن که عزرائیل در زد تا شود وارد به آن *** هست منزلگاه زهرا همسر شاه جهان

شیر میدان شجاعت صاحب تیغ دوسر *** لافتی الا علی می باشد آن مرد هنر

تاکنون عالم ندیده این چنین عز و وقار *** جبرئیل آرد برایش تیغ بر آن ذوالفقار

ص: 175

شاه ولایت علی علیه السلام باب امامت علی علیه السلام

لرزان قلم خویش چو در دست گرفتم *** حیران شدم از خویش چه گویم چه شنفتم

او گفت پشه را به کجا ساحت عنقا *** از عقل تو ای سید بیچاره شگفتم

شاهی که خوراکش نمک و نان جوین بود *** هنگام نبرد، صف شکن لشکر کین بود

در وقت عبادت بکشند تیر ز پایش *** در بُعد قضاوت چو یکی اهل زمین بود

ص: 178

چاووشی نسیم صبح سعادت

نسیم صبح سعادت محمد است و علی *** شفیع روز قیامت محمد است و علی

یارب به علی بن ابی طالب و آل *** آن شیر خداوند جهان، جلّ جلال

کاندر سه مکان رسی به فریاد همه *** اندر دم نزع و قبر و هنگام سؤال

یا رب به علی شیر خداوند نجف *** بین سید بیچاره مرانش ز کنف

یا الله یا رحمان

نسیم صبح سعادت محمد است و علی *** شفیع روز قیامت محمد است و علی

کنار حوض علی هست و همسرش زهرا *** بلی که ساقی کوثر محمد است و علی

تمام زندگی ما نفس کشیدن ما *** فقط به خاطر زهرا محمد است و علی

اکر که شیعه کند ادعا بهشت است جا *** بلی به خاطر جود محمد است و علی

گناه شیعه ببخشند از صغیر و کبیر *** امید ما همه آنجا محمد است و علی

خدا بحق علی شیعیان نجات بده *** نجات دهنده عقبا محمد است و علی

ص: 181

ماه رمضان ماه عبادت خدا

ماه رمضان است بیا خانه رها کن *** یکسر سوی مسجد برو و خویش دعا کن

گر حاجت خود را نگرفتی تو ز آنجا *** آن وقت نشین خانه و نفرین به ما کن

ازبهر چه غافل شدی از مسجد و قرآن *** فکری تو برای خودت از روز جزا کن

این خانه بود خانه ارباب تمامی *** مختص کسی نیست بیا رو به خدا کن

دلسرد مشو عاقبت امر به خیر است *** با سوره قرآن تو غم خویش دوا کن

زیرا که در این ماه بهار است به قرآن *** خود را ز صف بی خبران زود جدا کن

این ها نه رفیقند که بگرفتی عزیزم *** با خواندن قرآن دل خود پر ز صفا کن

سی روز در این ماه تو مهمان خدایی *** با روزه دل صاحب این خانه رضا کن

تنها نبود روزه به امساک و نخوردن *** رو حاجت مسکین و فقیران تو روا کن

مولای تو آن بود که افطاری خود را *** می داد فقیران تو چنان شیر خدا کن

در طول سه شب بود خوراک همگی آب *** آن ها تو به یاد آور و از خویش حیا کن

آن قدر خدا داده ترا مال به عالم *** مقداری از این مال در این ماه جدا کن

قدری به فقیران بده ای مرد توانگر *** وانگه نظری سوی غریب وغربا کن

هرگز به سر سفره فقیری ننشاندی *** یک سوره قرآن تو در این ماه نخواندی

این ماه به سر رفت و تو از قافله ماندی *** آخر تو کمی شرم و حیا پیش خدا کن

هرچند که این مال بود خوب ولیکن *** مقداری از آن صرف ره دار بقا کن

زیرا که بود راه درازی همه در پیش *** عاقل تو بیا چاره ای از پیش بیندیش

فردا نتوانی که برانی همه از خویش *** پس فکر برای خودت از روز جزا کن

حیرانم از این مردم دنیا که ببینند *** مرگ است به پیش و همه بر مرگ قرینند

در سوگ عزیزان و رفیقان بنشینند *** آن وقت بگویند خدا رحم به ما کن

هر زنده تنی عاقبت الامر بمیرد *** قبر است که جسم همه در خویش بگیرد

ص: 182

به مناسبت میلاد سراسر نور حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه وآله

جلوه ای از نور حق آمد پدید *** رهنمای اول و آخر رسید

آنکه شد خاتم جمیع الانبیا *** عالمی زین آمدن شد روسفید

قسمتی کاخ مدائن شد خراب *** آتش آتش پرستان کس ندید

خشک شد دریاچه ساوه تمام *** چون که باید کهنه ها گردد جدید

دین های مندرس منسوخ شد *** دین ناسخ هست اسلامش نوید

نیست مقبول خدای ذوالجلال *** غیر اسلام هرکه دینی برگزید

دین اسلام است دین حق فقط *** تا زمانی صور شیپورش دمید

احمد مرسل چو آمد در جهان *** بت پرستی رخت در دوزخ کشید

در جهان ابن الذبیحین آمده ***حافظش تنهاست خلاق مجید

آسمان گرد یتیمی بر سرش *** بیخت تا باشد یگانه و رشید

ص: 183

محرم سال هشتاد و نه

اول ماه محرم باشد ای شیعه بیا *** بر سر و سینه بزن از داغ شاه کربلا

آن شهنشاهی که می باشد عزیز کبریا *** پور حیدر نور چشم فاطمه، شمس الضحی

آن که می باشد به محشر شافع پیر و جوان *** ساقی کوثر بود بر ما در آن روز جزا

یاحسین بن علی ای سید و سالار ما *** ای که باشد خون بهایت ذات پاک کبریا

در ره دین نبی بگذشتی از دار و ندار *** سر جدا پیکر جدا تا دین بماند پا به جا

اف بر آن هایی که دعوت کرده و کشتند تو را *** نامه یاری نوشتند و ولی گشتند جدا

ص: 185

دوازده بهمن 89

اینک رسید بهمن هشتادونه ز راه *** سی ودو سال حفظ نموده ز آن خدا

این نیست جز محبت ماها به اهل بیت *** چون پیرو ولایت باشیم و جان فدا

ما پیرو محمد و آل محمدیم *** زیرا که اوست خاتم پیغمبران به ما

بعد از محمد است علی جانشین او

شاهی که جبرئیل به او گفت لافتی

ص: 187

نیمه شعبان 1390

نیمه شعبان بود در راه و ما چشم انتظار *** تا بیاید وارث حیدر علی با ذوالفقار

داد مظلومان عالم گیرد از آن ظالمان *** ظالمانی که درآوردند از آن ها دمار

هر طرف رو می کنی فریادشان باشد بلند *** کشور بحرین و لیبی و یمن در روزگار

بیت الأقصی نالد از ظلم یهودیان دون *** بینوایان فلسطینی نمایندی شکار

کشور سوریه در خون می زنندی دست وپا *** از دخالت های غرب و ظلم های بی شمار

مهدیا تا کی نیایی صبرمان از حد گذشت *** چون تو آیی عدل همراه تو گردد برقرار

مهدیا از بس شنیدیم طعنه ها از این وآن *** بس بود ما را رهان از دست این قوم شرار

عده ای پسمانده از عبدالوهاب پست دون *** می کشند از شیعیان بی کس پارا چنار

بینوایان از زن و مردش نباشند در امان *** گر نیایی چه کنند آن ها به هر لیل و نهار

جمعه ها می آید و ما انتظارت می کشیم *** تا بیایی یوسف زهرا و باشد شیعیانت تازه کار

ذوالفقار جد خود بیرون بیاور از غلاف *** ده نجات امت احمد شها زین کارزار

ص: 189

امام علی علیه السلام

خانه کعبه که زایشگاه نیست *** هرکسی آنجا نماید زایمان

جز برای مادر شیر خدا *** که خدایش اذن دادی آن مکان

شرح آن اینک دمی بنمای گوش *** چون حقیقت هست نی ظن و گمان

گر نداری باور ای مرد عزیز

خود برو آنجا ببینش با عیان

اولش باور نبودم مثل تو *** حج که رفتم پرس وجو کردم ز آن

سرگذشت خوب و شیرینی بود *** غیر رمان است یا که داستان

مادر شیر خدا بودی طواف *** دور می زد او به وقت زایمان

ناگهان احساس کرد آن شیرزن

وقت زاییدن بود بر او گران

دست ها بالا ببردی بر دعا *** کی خداوند کریم کاروان

من فقط تنها پرستیدم تو را *** حال می خواهی نمایی امتحان

دین من دین حنیف است ای خدا *** چه کنم اینجا میان مشرکان

ص: 190

بیاموز از علی علیه السلام اخلاص

حقیقت هرکجا یابی نما جان در رهش قربان *** بپرهیز از دروغ و خدعه در عمر خود ای انسان

دروغ است آنکه راه راست را کج جلوه بنماید *** کند حیران و سرگردانت و سوزد تو را ایمان

اگر خواهی برو آن ره که راه انبیا باشد *** بپیما تا به سرمنزل رسی در زمره خوبان

بیاموز از علی اخلاص اگر از اهل ایمانی *** نه چون فرزند هندی که به عمرش بود سرگردان

برای چند روزی گشت یاران رسول الله *** که باشد حاکم مردم کند حق از همه پنهان

علی آن اسوه تقوا نموده یکه و تنها *** حقیقت را رها کردند و چسبیده به نادانان

چرا؟ چون مردم آن عصر بودند بنده دنیا *** خدا را ازنظر بردند شدندی بنده شیطان

خدا داند اگر آن عصر بودی بینشان عاقل *** علی تنها نمی ماند و معاویه نبود آن سان

رسانده کار جایی که به سب و لعن خو کردند *** قنوت جمله بودی فحش بر شیر خدا آنان

بله تبلیغ بد این گونه می باشد مؤثر تا *** کنند لعن آنکه شد زاییده اندر خانه جانان

ص: 192

شهادت حضرت رسول صلی الله علیه وآله

در حجةالوداع رسیدش به پیش رو *** جبریل خوش لقا محمد چنین بگو

بر زائران همره خود جمله مرد و زن *** اتمام حجتی است تو بنمای گفت وگو

زیرا که این سفر، سفر آخر تو شد *** رازی نهفته است به باریکی چو مو

آنجا بود رسالت تو می شود تمام *** ختم نبوت است جهان جمله روبرو

اندر غدیر چون که رسیدی بگو به خلق *** امر خدایتان بود آن خالق به حق

در وادی غدیر رسیدند حاجیان *** پیغمبر خدا چنین برساندی به مردمان

گفتا به همرهان خود آنجا ز مرد و زن *** کی مرد و زن شنوید از من این سخن

امر خدا بود که شما را در این دیار *** دستور داده ام که به زیر آورید بار

زیرا در این دیار بود رازها نهان *** تا که شما چگونه اجابت کنیدشان

آنگاه گفت تا که جهاز جمال ها *** نزدش بیاورند بگوید ز رازها

رازی که هست بین رسول و خدایشان *** باید رساند او به تمامی حاجیان

بگذاشت پای خویش به روی جهاز او *** لب باز کرد وصف شه دین به گفت وگو

کی حاجیان همه دانید مرد و زن *** باشد علی امام شماها ز بعد من

هرکس که واقف است به حق علی و آل *** راضی ز اوست ذات خداوند ذوالجلال

ص: 193

حضرت معصومه علیها السلام

خواهر سلطان هشتم ثانی زهراستی *** فاطمه نام است در قم منزل و مأواستی

بارگاه حضرتش میعادگاه عاشقان *** در عبادت در شجاعت زینب کبراستی

بهر دیدار برادر آمد از یثرب برون *** ترک بنمودی مدینه حال در اینجاستی

مرقدش دارالشفای جمله بیماران ماست *** او طبیب درد بی درمان برای ماستی

ص: 194

دهه کرامت

امام هشتم ما شیعیان است *** پناهی از بر ایرانیان است

اگرچه مرقدش باشد خراسان *** مزارش در دل پیر و جوان است

جهان از پرتو نورش منور *** به عالم او رئوف و مهربان است

به زرتشتی، یهودی و نصارا *** شفا خواه تمام عاصیان است

کسی مأیوس از این در نرفته *** تمام زائرینش میزبان است

جهانی میهمان سفره او *** بزرگ و کوچک از کل جهان است

مریضان را شفا داده یکایک *** طبیب ازبهر هر درد گران است

به غربت گرچه رفت از دار دنیا *** سلاطین بر درش بین پاسبان است

بود معصومه در قم او خراسان *** جوار هر دو چون باغ جنان است

کریمه اهل بیتش را بخوانند *** زنان خمسه را سادس همان است

مقام حضرتش نزد خداوند *** به شأن و مرتبت شاه زنان است

چنانچه حج نرفتی تا هم اکنون *** برو در نزد او حج قران است

ص: 195

زهرا علیها السلام گنجینه اسرار

فاطمه چون گوهر گنجینه اسرار شد *** همسر شیر خدا آن حیدر کرار شد

دخت پیغمبر که بودی باحجاب و باحیا *** زین سبب محبوب نزد خالق ستار شد

باب او باشد محمد همسرش باشد علی *** مادر شبیر و شبر آن نکوکردار شد

هیچ میدانی چرا او گشت محبوب خدا *** بهر اینکه با نماز شب خدایش یار شد

فاطمه هم کفو بود بهر علی مرتضی *** سوره کوثر گواه این چنین گفتار شد

داد او عزت به زن در این جهان با عفتش *** ورنه روز زن به دنیا همچو شام تار شد

ص: 196

بهمن ماه

ساقیا باده بده بهمنم از راه رسید *** آن گل گمشده گلشنم از راه رسید

او که عمری ز غمش گریه و زاری کردیم *** روح حق ناجی این میهنم از راه رسید

آمد او تا بزداید غم دل ها ما را *** قوت روح و روان و تنم از راه رسید

تا دهد رونق دیگر به وطن با روحش *** با دَم خویش بسازد منم از راه رسید

حق چو آمد همه دیدند که باطل دررفت *** آنکه بود دشمن اهریمنم از راه رسید

از قدومش گلی در گلشن من گشت اضاف *** سیمین آن گل سیمین تنم از راه رسید

سیدا شکر خدا کن به در درگه دوست *** پیر دوران که غلامش منم از راه رسید

ص: 198

بهمن هشتاد و نه

بهمن هشتادونه از ره رسید *** روح تازه بر تن ماها دمید

ماه بهمن ماه عز و افتخار *** ماه بهمن ماه ایرانی تبار

ماه بهمن، ماه خون، ماه قیام *** سالروز بازگشت آن امام

آن امامی کآمد و زودی برفت *** قلب ما مستضعفان از غم شکست

شد حکومت نوبت مستضعفان *** رونق دیگر بگیرد در جهان

ماه بهمن ماه هر ایرانی است *** ماه آزادی هر زندانی است

پاره شد زنجیر غرب از پایمان *** کرد پیدا خویشتن ایرانیان

ای عزیزان وقت کار است و تلاش *** تا نمایی کسب بهر خود معاش

هرکجایی دست نه در دست ما *** باش بر ایران خوبت باوفا

ما که از شرقی و غربی برتریم *** بهر چه این گونه بر هم می پریم

با حصار وحدت ای ایرانیان *** ما بفهمانیم بر کل جهان

کشور ما بیشه شیران بود *** سرزمین رستم دستان بود

کس نبسته دست رستم گوش دار *** گر که باشد روبرو اسفندیار

غیرت ایرانی و ایرانیان *** کس ندارد ای برادر جان بدان

سیدا شکر خدا کن در نهان *** که تو ایرانی و از ایرانیان

در جهان مانند ایرانی کم است *** بی گمان اولاد خاص آدم است

ص: 199

حق و باطل و تشخیص آن

تشخیص حق از باطل کاری است بسا مشکل *** دانند کسانی که این موی کشند از ماست

هرکس نتواند که تشخیص دهد این دو *** غیراز علمایی که باشند به راه راست

یک روز همین کشور طاغوت بزد جولان *** شاهنشه دوران بود مردم همه اش می خواست

طولی نکشید ایشان طغیان بنمود و گفت *** شاهنشهی ماها در طول زمان برجاست

می گفت خدا و شاه بعدش بود این میهن *** این شاه شما مردم مانند خدا یکتاست

شد نوکر بیگانه آورد در این خانه *** یک ظالم دیوانه از ترس که آمریکاست

ظلمی که نکرد ایشان بر مملکت ایران *** هرچند به او گفتند او دشمن دین ماست

گوشش شده بودی کر از گفته ما مردم *** سرمایه مردم را ازبهر خودش می خواست

بر گرده این مردم گردید سوار از ظلم *** می گفت به زعم خود حرف همگان بی جاست

در کشور اسلامی مشروب فروشی ها *** آزاد چنان بودند گویی تو که آمریکاست

ص: 200

امام علی علیه السلام

گفت پیغمبر به وصف بوالحسن *** یا علی جان تو باشد جان من

قصه تو قصه هارون بود *** در نبوت این تویی همراه من

نیست بعد از من دگر پیغمبری *** شهر علمم من تویی دربان من

اولین مرد از مسلمانان تویی

پرورش بگرفته در دامان من

جان فدا کردی که من باشم رها *** پس برادر از منی جانان من

بارها در جمع مردم گفته ام *** که علی باشد سروسامان من

کس نباشد نزد من مانند تو *** هست ایمان تو چون ایمان من

چون برابر با منی در هر نظر

ای علی باشی تو هم پیمان من

من نبینم، تو امامی در جهان *** کس نباشد تا کند کتمان من

هرچه گفتم وصف تو گفته خدا *** وحی حق بشنیدی از یزدان من

تو ولی و هم وصی و هم امام *** من دهان باشم تویی دندان من

من برایت جسم، تو جان منی

هرچه گفتم بوده ای فرمان من

حال هم گویم به وصفت این چنین *** من چو ابرم این تویی باران من

شاه چراغ

نام او احمد لقب شاه چراغ *** مدتی از او نمی بودی سراغ

تا که یک پیرزنی نورش بدید *** گفت با پادشهی کآنجا رسید

پادشاها من چراغی دیده ام *** زین عجایب من بسی ترسیده ام

چون شب جمعه در اینجا روشن است

نور او خورشید تابان من است

شاه اندیشید گفتا با عجوز *** هست در آن نور اسرار و رموز

شاه آمد جمعه نزد پیرزن *** گفت وقتی نور دیدی گو به من

نیمه های شب همان زن نور دید *** نزد عضد الدوله با سرعت دوید

گفت بنگر روشنی با چشم خویش

ای شها باشم ز نورش دل پریش

ص: 203

مقام معلم

به پاس سی سال خدمت معلمی تقدیم به همسرم که رهرو راه انبیا بود

به اول معلم درود و ثنا *** که انسان نمود آشنا با خدا

سپس رهروانش که در روز و شب *** در این راه باشند در تاب وتب

مقام معلم نگنجد به شعر *** که باشند پیغمبران سپهر

مرکب ز عالم به برگ سفید *** بود برتر از خون سرخ شهید

بود زجر او به ز مهر پدر

پدر مهر ورزد معلم هنر

کسانی که باشند پور هنر *** کنند زنده با علم نام پدر

به قرآن خدا گفته در وصفشان *** مساوی نباشند نادان و دان

اگر مرد عالم جهان مرده است *** به مرگش جهانی دل آزرده است

ص: 204

گوهر گمشده

گوهری گم کرده ام بنگر نمی دانی کجاست؟ *** هیچ میدانی که این گوهر برایم پربهاست

سنگ شد لعل و ولی این گوهر نایاب من *** هرچه می گردم نمی دانم مکانش در کجاست

آدرس دارد کسی؟ بهر خدا گوید به من *** دل گواهی می دهد در این حوالی شماست

به مناسبت دهه مبارک فجر

ساقیا ده باده ای مستم نما *** نیست باشم لحظه ای هستم نما

بی خود از خود کن به پروازم درآر *** چون نمانده دیگرم صبر و قرار

آتشی روشن نما در سینه ام *** ای که می باشی چنان آیینه ام

روزگار آیینه عبرت نما *** ای که دیدی در خودت شاه و گدا

گر چه در ظاهر تو باشی بی زبان *** با زبان بی زبانی کن بیان

ص: 206

روز دختر

به سادات خوش نام خیرگو سلام *** دگر پیرو راه و خط امام

سلامم به جمع شماها همه *** بزرگان نسل بنی فاطمه

گرامی بداریم این روز را *** که باشد چنان عید نوروز را

بله روز دختر گرامی بدار *** که رحمت بود جانب کردگار

هرآن خانه ای که در او دختر است *** گمانم بهشت است یا بهتر است

خدایا نما حفظ این دختران *** همه حوریان بهشتی نشان

من از وصف ایشان بگفتم به شعر *** چراکه بدل هست چون جمله مهر

هفته جهاد کشاورزی

قبل از آنی که شود خلق خلیفه ز خدا *** خلق گردید خوراکش در رحمت ز وفا

بهر این بود که بیرون شد از آن باغ جنان *** تا جهانی شود ایجاد و کند نشو و نما

دست رنج من و تو توشه ماها باشد *** سعی بنما و تلاش ای که تو باشی دانا

رزق آدم به تلاش است نما سعی و تلاش *** شود آباد جهان، از خدمات من و ما

هست سرلوحه ارزاق عمومی گندم *** گندم ار بود جهان زنده شود در همه جا

اولین کار که بنمود امام امّت *** داد دستور کشاورزی و نیروی سپاه

این دو ارگان که شالوده کشور باشد *** همّت این دو بود ما برسیدیم اینجا

ص: 209

روز پدر

قسم بر پینه دستانت ای باب *** به زحمت های بی پایانت ای باب

بسی زحمت کشیدی در جوانی *** تشکر بهر لقمه نانت ای باب

چگونه شکر تو آریم برجا *** سر ما جمله در فرمانت ای باب

چه آرم روز میلادت ندانم *** نمایم جان خود قربانت ای باب

گرامی دار روز باب ای دوست *** خدا شیرین نماید کامت ای باب

سفارش از خدا بر ماست جانم *** دعایم کن به صبح و شامت ای باب

دعای تو قرین استجاب است *** سر من تا ابد دامانت ای باب

ص: 210

امام حسین علیه السلام

یا حسین ای سید آزادگان *** ای که باشی آفتاب این جهان

انقلابت روشنی بخش همه *** ما مران از خود عزیز فاطمه

ما که عمری بر سر خوان توییم *** هرکجا باشیم مهمان توییم

پس بیا مولا مرانم از درت *** حق آن پهلو شکسته مادرت

چون شهنشاهی و ماها نوکریم *** نوکری ات از دل وجان می خریم

نوکری تو شهنشاهی بود *** بهر ما دریا و چون ماهی بود

زندگی ماهی از آب است و بس *** ماهیان از آب می گیرند نفس

گر نباشد آب، ماهی مرده است *** می دهد جان عزیز خود ز دست

تو همان آبی برای شیعیان *** گر نبودی شیعه کی بودی توان

آبروی شیعیان از خون توست *** هست جاری در رگ ماها نخست

چون پذیرفتی تو در عهد الست *** کشته راهت کجا باشد شکست

راه تو باشد صراط مستقیم *** منتهی گردد به جنات نعیم

هرکسی پیمود این راه تو را *** کی شود گمراه اندر این سرا

ای حسین ای زاده خیرالنسا *** ای که می باشد خدایت خون بها

خوش به حال آنکه آقایش تویی *** سرور سردار و مولایش تویی

خط تو باشد همان خط خدا *** خط هابیل است شاه سر جدا

آن که گیرد در جهان راه تو را *** راه او ختم است راه انبیا

حیرتم اینجاست از کار خدا *** هر که شد عاشق بر او بارد بلا

دیگر این دنیا بود زندان او *** زندگی دیگر ندارد رنگ و بو

رنگ و بوی زندگی او تویی *** کی رود راه دگر سرو سهی

ص: 211

حاج غلام قنبری

نشسته بودم یکمرتبه بیادت افتادم *** فی بالبداهه سرودم

غلام قنبری از خیرین است *** میان جامعه مردی متین است

بوصفش قطعه شعری می سرایم *** چرا که مرد خوبی در زمین است

کشیده زحمت بسیار اکنون *** زبانزد در میان آن و این است

قطر شد جایگاهش در جوانی *** بسی زحمت کشید و فکر دین است

به اموالش فقیران هم شریکند *** خدائی دست و دل باز این چنین است

حساب مال خود دارد زاحکام *** زکات و خمس چون از مسلمین است

خدایا کن زیاد از مال ایشان *** چراکه فکر بر مستضعفین است

حسین نژادخیرگوئی 29/11/97

مهراب ابن سهراب

پدر سهراب و مهراب است فرزند *** چه فرزندی که هم خوب است و دلبند

همه اجداد ایشان پاسلار است *** دیانت پیرو هشت و چهار است

به روگیر رشیدی خانه دارد *** بنازم همت مردانه دارد

بله مهراب اصلش پاسلار است *** به میدان یک تنه چندین هزار است

ز خوبان هرچه گویی دارد ایشان *** خصوصاً در پذیرایی مهمان

کلامش اینکه باید خرج سازی *** که تا گویم تو مهمان نوازی

درود بر پاسلار بزرگ مهراب رشیدی

در فراق محمدحسن ابراهیم نژاد

ای بسا گل که در این باغ جهان گشت خزان *** ای بسا جسم شریف است در این خاک نهان

پدری خفته در این گوشه غریب و تنها *** شمع بزم همگی بود شد اینجا پنهان

بله این حاج محمدحسن است ای یاران *** که چنین خفته در این گوشه به دور از همگان

باب او هاشم و در سال نود دیده ببست *** بنمود از غم خود خم کمر ما پسران

مدت عمر شریفش نشدی خسته ز کار *** تا که محتاج نباشیم به پیش دگران

لیک حالا شده محتاج به حمدی ز وفا *** لطف بنما ز کرم بر سر قبرش تو بخوان

نام : حاج محمدحسن، شهرت: ابراهیمی نژاد، تاریخ تولد: 1300، تاریخ وفات: 9/2/1390 روحش شاد باد

11/2/1390

عید اول خواهرم مرحومه سیده مریم حسین نژاد

خواهرم رفتی و راحت شدی از رنج جهان *** چه کنم بی تو ایا نور دو چشم ترمان

وه چه سخت است غم دوری نادیدن تو

که نبودی ز چنین روز همه باورمان

خبری که زده بر دیده و دل اخگرمان *** آن همه مهر و محبت ز چه بردی دل خاک

سایه ات بود سرم بعد غم مادرمان

هم پدر بودی و مادر همه چیزم بودی

ناخدا بودی و بر کشتی بی لنگرمان *** سیدا صبر نما صبر کلید غم هاست

امر حق است اجل در پی ماها همگان

(2/7/94)

به یاد چهلمین روز درگذشت مرحوم حاج احمد ابراهیمی

در حل اختلاف بودیم ما سه تا *** حرف تو بود جا به دل مؤمنین گرفت

روز از چهل گذشت و ندیدم رخ ترا *** باور کنم که خاک ز مایش چنین گرفت؟

آن حاج احمدی که چوسنگ صبور بود *** بهر همیشه لطف و صفایش زمین گرفت

مردی که بودی حامی بیچاره و فقیر *** این گونه راه خویش به خلد برین گرفت

نقشش به جای ماند و راهش میان ما *** یادش به خیر ره سوی نقش آفرین گرفت

دردا که نیست همچو تو یاری دگر مرا *** اشکم ز داغ روی تو ره بر جبین گرفت

هر مشکلی که بود مرا پیش روی خویش *** بودی کلید آن و به صلحش قرین گرفت

اغراق نیست گر که بگویم به وصف تو *** سید پس از فراق تو گوشه نشین گرفت

(21/07/1390)

مرحوم سید جعفر (سیدکجو)

ماه رمضان سیدی از دار فنا رفت *** کز رفتن او روح و روان از تن ما رفت

جعفر که ز سادات حسینی است دریغا *** یک باره در این ماه خدا سوی خدا رفت

برای سنگ قبر مرحوم سید جعفر

اینجا مزار سیدی از آل مرتضی است *** او از خدا رضا و خدایش ز او رضاست

جعفر بنام و سید خندان لقب گرفت *** از بعد مرگ تربت پاکش دوای ماست

اینجا که آمدی سر قبرش طلب نما *** هرحاجتی تراست همین خاک او شفاست

برای شادی روحش صلوات

اشعاری برای سنگ قبر مرحوم سید جعفر

مرحوم قاسم هاشمی

درگذشت رزمنده هشت سال دفاع مقدس برادر مرحوم قاسم هاشمی

هاشمی رزمنده جنگ و نبرد *** در مصاف خصم آن مردان مرد

لحظه ای آسوده ننشستی ز پا *** تا که شد آسوده از هر رنج و درد

خاطراتش تا ابد همراه ماست *** گرچه روحش از تن خاکی جداست

تسلیت گویم همه رزمندگان *** شادی روحش تو الحمدی بخوان

(29/12/95)

به یاد مرحوم حاج سید سلیمان عبداللهی

این سلیمانی که خاکش بستر است *** سید و بابش علی اکبر است

زادگاهش بود ملایی ولی *** در کویتش هم مکان دیگر است

از کویت آمد زمانی شهر قیر *** خانه اش در قیر از این منظر است

سه پسر اینجا و ده تا در کویت *** از کویتی پنج تایش دختر است

رحمت حق باد بر روحش که او *** در جوار جد خود پیغمبر است

هشت سالی رفته از دار جهان *** وعده دیدار او در محشر است

ای خدا او را ببخشا بعدازاین *** چون که از نسل علی آن حیدر است

سیدا بنما دعایی بهر او *** چون دعا بهتر ز دُرّ و گوهر است

امر کرده بر دعا کردن خدا *** و اجابت از خدای داور است

(حاج سید ابراهیم حسین نژاد خیرگویی قیر)

بخش ششم : «متفرقه»

به یاد چهلمین روز درگذشت پدری مهربان

شد چهل روز ندیدم رخ ماهت پدرم *** از چه رفتی تو از این زودی زود از نظرم

هرکجا می نگرم بوی تو احساس شود *** گر چه ظاهر نبود روی گل تو ببرم

همه می بینم و صد حیف نمی باشی تو

پاره پاره شود از دوری رویت جگرم

بی گل روی تو دنیا به نظر تاریک است *** پدرم مرگ تو یک باره شکسته کمرم

آه از دوری و از حسرت دیدار رخت *** این چهل روز نشد خشک دو چشمان ترم

ای پدر حال رسیدم که چه شمعی بودی

چون تو خاموش شدی سوخت همه بال وپرم

قدردان تو نبودیم چه زودی رفتی *** گشته خالی پس ازآن رفتن تو دور و برم

آن زمانی که تو بودی همه اینجا بودند *** از پس مرگ تو من روز و شبان نوحه گرم

نه چهل روز بود روی تو ناپیدا هست

بلکه صد سال گذشته است به ما تاج سرم

گر چه خود راحت از این محنت ایّام شدی *** ولی ای جان پدر من ز غمت دربه درم

ص: 225

پدر

باشد چهل روز از غمت دیوانه وارم *** هرجا قدم بگذاشتم باشی کنارم

مشتاق دیدار توأم طاقت ندارم *** با خنده هایت برده ای صبر و قرارم

بابا چرا از خنده های تو خبر نیست *** درد فراقی از فراق تو بتر نیست

باشد چهل روز، مرا دیگر کمر نیست *** درد فراقی بدتر از درد سفر نیست

بس دردها از خنده های تو دوا شد *** آب دهانت توتیای چشم ما شد

مردم ترا مرده نپندارند بابا *** ازبهر این گنبد به قبر تو بنا شد

ص: 226

ظهور حضرت صاحب عجل الله تعالی فرجه الشریف

همین سیلی که بینی آن چنان است *** ظهور حضرت صاحب زمان است

نوشتند از علامت ها یکی سیل *** به ایران و دو سه شهر جهان است

عراق و کشور بحرین و ایران *** هرآن خاکی که جسم شیعیان است

بروید گوشت بر اجسام اموات

شوندی زنده از سرّ نهان است

به قدری آب گیرد کل دنیا *** به هرجا بشنوی که الامان است

چنانچه حضرت مهدی بیاید *** به ما دنیا چنان باغ جنان است

خدایا صبر ما دیگر سرآمد *** فرست آنی که صاحب بر زمان است